شعر و شیدایی

                        

ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﻦ
ﺧﺪﺍﯼ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﺧﻔﻘﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﺗﺎ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺩﻧﯿﺎ
ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﻧﺸﻮﺩ ...
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﺭﺳﻢ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﮔﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﯼ
ﺑﺠﺎﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺖ ﺑﮕﺮﺩﻧﻦ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﻣﯿﮑﻨﺪﺩ

تا نگاهم بکنی از هیجان خواهم مرد...!

آنکه با چشم خود آدم بکشد قاتل نیست؟!

"عمران میری"

آن که برگشت
و
جفا کرد
و
به هیچم
بفروخت ...

به همه عالمش از من
نتوانند خرید! ...



#سعدی

شدم محکوم تنهایی ولی جرمم فقط این بود
که هرلحظه دلم بی تاب ان چشمان رنگین بود

نباریدم ،فروخوردم تمام گریه هایم را
اگرچه حنجره بی تو پراز بغضی غم اگین بود

دوچشمت را درون قابی از احساس پیچیدم
مرورهر نگاهت بردلی اشوب تسکین بود

به گوشم خوانده بودی قصه تلخ جدایی را
برایم باور این بی وفایی ها چه سنگین بود

برای انکه یادت از دلم بیرون شود این بار
سرسجاده ام برلب دعا و ذکر امین بود

اگرچه خط زدم یک شب تمام خاطراتت را
ولیکن شعر من لبریز ان احساس دیرین بود

اصفهان با آن همه وسعت شده نصف جهان

یک وجب قد داری و کل جهانم گشته ای....

دنیای مجازی شلوغترین سرزمین تنهایست.....
با همه کس هستی ولی با هیچکسی نیستی!!!!

#محمد_حسین_کریمی

ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭﯾﺎ ﻭ ﺷﺐ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺯﺍﻥ ﻟﺐ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺣﻮﺍﻟﺖ ﮐﻦ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺷﺮﺍﺏ ﻧﺎﺏ ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﮔﯿﺴﻮﺍﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﺮﺩ ﮔﺮﺩﻥ ﻣﻦ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﻦ
ﺍﻭﺳﺖ ! ﺍﯼ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﯿﭻ ﻭ ﺗﺎﺏ ، ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺍﺯ ﻣﻌﺒّﺮﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺻﺒﺢ ﻭﺻﻞ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ! ﺑﯽ ﺭﻣﻞ ﻭ ﺍﺻﻄﺮﻻﺏ ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺧﻮﺩ ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺎﯼ ﭼﺸﻢ ﺗﻦ ﺑﻞ ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﭼﺸﻢ ﺟﺎﻥ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ ، ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺧﻮﺏ ﻣﻦ ! ﺧﻮﺍﺏ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺑﺪ
ﭼﻮﻥ ﮔﻞ ﺭﻭﯾﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﻣُﺮﺩﺍﺏ ، ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﮐﻪ : ﺁﯼ !
ﺭﻓﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺖ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﯾﺎﺏ ! ﺗﻌﺒﯿﺮﺵ ﺗﻮﯾﯽ

انگشت به لب مانده ام از قاعده ی "عشق"



ما"یار"ندیده تب معشوق کشیدیم!

باز ميخندى و ميپرسى كه حالت بهتر است؟

باز ميخندم كه خيلى،گرچه ميدانى كه نيست

فقط یک لبخند تو کافیست

تا دیوانه ای مثل من

هزار و یک شب

تو را خیالبافی کند ...

"رضا بغدادی"

و چه انتظار بزرگی‌ست
اینکه بدانی،
پشت هر دوستت دارم
چـــــقــــدر...
« دوستت دارم »

"لیلا کردبچه"

سالک شدم و میل به عرفان تو دارم
شاعر شدم و ربط به چشمان تو دارم

در حرف زدن هم ادبم سوژه ی شعر است،
تا فنّ بیان از هنرستان تو دارم

در حبس ابد ماندن آغوش تو خوب است
دیوانه ام و شوق به زندان تو دارم!

ابروی تو درهم بشود جذب کننده است
از بس که ارادت به رضاخان تو دارم!

هر غنچه اش از خنده ی تو وام گرفته
دلبستگیِّ خاص به گلدان تو دارم

ساعت را متوقف کرده ام ؛

بی تو بودن شمارش نمی خواهد !

هر وقت آمدی ؛ با خودت یک جعبه ابزار بیاور

ساعتی را که هنگامه غیبتت متوقف کردم

تعمیر کن ؛ هر وقت آمدی ......

توفقط مال همین قلب پر احساس منی
منم آن مزرعه ی عشق تو آن داس منی

همه کس در دل من نیست عزیزم بخدا
به که گویم که تو دآن برگ گل یاس منی

به رطب زار لبت بوسه ای مهمان بشوم
چون که سرخ است و ملس میوی گیلاس منی

ای که با شیطنتت کار دو شیطان بکنی
تو بدانی که همه واژه ی خناس منی

تویی آن شاه که دستم به تو آغشته شده
کیش و ماتت بکنم چون ورق آس منی

تو و آن دلبری و محو تماشا شدنم
توفقط مال همین قلب پر احساس منی.

گفت: دارم می روم و میخواهم بدانی که برمیگردم ،تو را دوست دارم، چون...
به میان حرفش پرید: چیزی نگو، دوست داری چون دوست داری، برای عشق ورزیدن هیچ دلیلی وجود ندارد...


کیمیاگر
پائولو کوئیلو

خدا قلم زد و شب را ادامه دار کشید
مرا مسافرِ شب های انتظار کشید

تو را شکفته و مغرور و سنگدل، اما
مرا شکسته و بی تاب و بی قرار کشید

تو را کنارِ سحرگاهِ شاد پبروزی
مرا حوالیِ اندوهِ بی شمار کشید

میان خنده و غم جنگ شد، دریغا غم
به خنده چیره شد و دورِ من حصار کشید

غمی که بر سرم آمد از آشنایان است
همان غمی ست که هر لحظه شهریار کشید

کجا رواست که از دستِ دوست هم بکشد
کسی که این همه از دستِ روزگار کشید

وقـتــــــے آغـوشـت را بـہ روے

آرزوهـــایـم بـــــــاز میکنــے،

آنـقـــدر مجـذوب گـرمـاے

وجـودت میشـوم کـہ جـز

آرامـشِ آغـوشـت تــمـام

آرزوهــای خواستنـــے

دیگــرم را از یـــــــــاد

مـــے بــرم.

هم گلم هستی و هم گلدان من
کاش میبودی شبی مهمان من

ای گل زیبا و. بی همتا بیا
یک شبی را خفته در دامان من

بی سر و سامانم ای گل پیش ای
تا دهی یکدم سر و سامان من

میگذارم من تو را بر روی چشم
ای که باشد جای تو در جان من

میشوم من هرکجا قربان تو
گر که باشی بر سر پیمان من

کاش میبودی گل زیبای من
من گدای کوی و تو سلطان من

من چنان خارم که در پای تو ام
تو گلی افتاده در سامان من

ساعت 0000000000عاشقی

دوباره دلی بیقرار تو
دراین ساعت
که دنیا هم
بلاتکلیف است....
بین ماندن و رفتن
بین دیروز و امروز
ومن....
مانند هرشب بر سر این
دوراهی....
درساعت صفر عاشقی

عرضم حضورت نازنین حالم خراب است
این چشمهای غمزده هر شب پر آب است

تو شانه باشی یا نباشی من همینم
شب گریه هایم جزئی از این رختخواب است

هر شب به عکست خیره ام به چشمهایی
که مثل دو یاقوت مشکی توی قاب است

با حلقه ی موهای من آن شب چه کردی؟
که بی حضورت دائما در پیچ و تاب است

گفتی که مثل سایه هستی در کنارم
پس کو؟ کجایی؟ گریه هایم بی حساب است

این بار جای نامه شعری می فرستم
هرچند می دانم همیشه بی جواب است

تو اهل ماندن در کنار من نبودی
تقصیر تو نه! بخت من انگار خواب است

بر گردنم جای دو دستت مانده خالی
این گردن آویزی که می بینی طناب است...