شعر و شیدایی

                        

خدا کند که مرا ناگهان رها نکنی
بمان که قلب مرا از خودم جدا نکنی
من از نگاه حسودان شهر می ترسم
به اسم کوچکم اینجا مرا صدا نکنی
و من تو را به دلم قول داده ام لطفا
بمان که حرف مرا پیش دل دو تا نکنی
از این زمین فقط اینجا برای من امن است
به نام عشق در این شهر کودتا نکنی
گمان کنم که قراراست ما به هم برسیم
اگر معامله ای تازه با خدا نکنی

خدایا داد از این دل داد از این دل

نگشتم یک زمان من شاد از این دل



چو فردا داد خواهان داد خواهند

بر آرم من دو صد فریاد از این دل

حرف بسیار است اما اهل گفتن نیستم!
با دلم درگیرم... آری! با تو دشمن نیستم!

ساده می‌گویم... تو را این‌روزها گم کرده‌ام!
چند روزی می‌شود در قید بودن نیستم!

این که از او می‌نویسم در غزل‌هایم تویی!
آن که از او می‌نویسی همچنان من نیستم!

روح بی‌آلایشم را چشم‌هایت حس نکرد!
هیچ‌گاه این را نفهمیدی فقط تن نیستم!

حرف‌هایم را سکوتم می‌زند این روزها!
شاعر این بیت‌های نیمه‌جان من نیستم

هی نکن گریه، نکش آه! دلم می‌شکند
من به آسانی یک کاه، دلم می‌شکند

ای پرستو، به زمین‌گیری این کوه نخند!
با همین خنده کوتاه، دلم می‌شکند

من به خود می‌نگرم: خسته و تنها و غریب
با تو، صد همدم و همراه، ... دلم می‌شکند

باز دیدار تو از دور، ... از این قربان‌گاه
ناگهان خاطره ... ناگاه، دلم می‌شکند

بی‌تو یک عمر؟ ... به قرآن خدا سنگین است
زیر این حادثه، والله! دلم می‌شکند

فصل پرواز تو نزدیک‌تر از نزدیک است
ماه من! آخر این ماه، ... دلم می‌شکند

با آنكه سرد بود ، جايْ جايِ آغوشش ......
هرگز مرا به حال خودم رها نكرد ............
تنهايي .......

احوال تو خوب است؟ هوا کم که نداری؟
بغض است هوا ، طاقت اشکم که نداری

چندی ست که من بی خبرم از شب و روزت
قصد گذر از معرکه کم کم که نداری؟

بی روی تو میلی به خور و خواب ندارم
حتی خبر از خواب و خوراکم که نداری

آنقدر تو را جان به لب آمد ز تماسم
تصمیم به یک دفعه بلاکم که نداری؟

از من گله هی پشت گله ، شکوه، شکایت
بر این گله ها شاهد محکم که نداری

کابوس شده وحشت روزی که نباشی
تو راست بگو میل به ترکم که نداری

بگذار هر چه بدی هست

در این خاک بماند؛

من و تو رهگذر کوچه ی عشقیم؛

و همین بس که تو را دوست بدارم ؛

نکند خسته شوی یا که ببازی!

من کنار تو نشستم

که تو بر عشق بنازی

󾬌️󾬎

فرق بین علاقه و عشق این است ؛...

هنگامیکه یک گل را دوست داری آنرا میچینی....

ولی هنگامیکه به یک گل عشق می ورزی ؛...

هر روز به آن آب میدهی ...! ...

کسیکه این موضوع را بفهمد زندگی را فهمیده است . ..

کم باش ؛

اصلا هم نگران گم شدنت نباش !

آن کس که اگر کم باشی گمت کند ؛

همانی است که اگر زیاد باشی ،

حیفت می کند ... !!!

ای جان خبرت هست که جانان تو کیست
وی دل خبرت هست که مهمان تو کیست

ای تن که به هر حیله رهی میجوئی
او میکشدت ببین که جویان تو کیست

مولانا

از من مخواه خنده کنم در نبود تو

با مشق اسم تو...
قلمم بغض میکند

می شکفد خنده ها ... در نَفَس ناز صبح
با تو تماشا کنیم ... مژده ی آغاز صبح

شب به نهایت رسید ... بی خبر از آشنا
تازه به تازه شود ، داغِ غزل ساز صبح

ای همه ی آسمان ، بر دل ما هم بتاب ...
باز تویی روشنی دیده ی پر راز صبح

صولت این روزگار ، از صدف نام توست
شور و شرِ آفتاب ، خاطره پرداز صبح

صبح به صبحِ غزل ، می شکفد با رخت
ای همه ی زندگی ... شرح پر آواز صبح

« هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست»
فجر طلوع تو شد ...شاهد اعجاز صبح

من کزین فاصله، غارت‌شده‌ی چشم توام

چون به دیدار تو افتد سر و کارم چه کنم؟

بوسه ام گل میکند بر ماه رخسارت گلم
لب نمیبیند دگر اخطار و انکارت گلم

سرخی از لبهای تو مهمان شود برگونه ام
سخت میریزد به هم سر خط افکارت گلم

لحظه همراهی چشمان تو با چشم من
نم نم احساس تو از دیده میبارد گلم

عشق در این معرکه میتازد و دل میبرد
از من عاشق دمی وز قلب بیمارت گلم

شهوت و شور و شراب ناب انگوری کنون
در حریم عشق بر لب بوسه میکارم گلم

صحبت روی تو را چشمم نمیبخشد به کس
دولت عشق است چون، باشم خریدارت گلم..

با تیشه ی خیال تراشیده ام تو را
در هر بُتی که ساخته ام، دیده ام تو را
.
ازآسمان به دامنم افتاده آفتاب؟
یا چون گل از بهشت خدا چیده ام تو را؟
.
هر گل به رنگ و بوی خودش می دمد به باغ
من از تمام گل ها، بوییده ام تو را …
.
رویای آشنای شب و روز عمر من !
در خواب های کودکی ام دیده ام تو را
.
از هر نظر تو عینِ پسندِ دلِ منی !
هم دیده، هم ندیده، پسندیده ام تو را …
.
زیبا پرستی دل من بی دلیل نیست
زیرا به این دلیل پرستیده ام تو را
.
با آنکه جز سکوت جوابم نمی دهی
در هر سوال از همه پرسیده ام تو را

دل نوشته ی فریدون مشیری


"" لذّت دنیا،
داشتنِ کسى ست
که دوست داشتن را بلد است؛
به همین سادگى ..! ""
این روزها
گفتن دوستت دارم! آنقدر ساده است که میشود آنرا از هر رهگذری شنید!
اما فهمش...
یکی از سخت ترین کارهای دنیاست
سخت است اما زیبا!
زیباست
برای اطمینان خاطر یک عمر زندگی
تا بفهمی و بفهمانی...
هر دوره گردی "لیلی" نیست...
هررهگذری"مجنون"...
و تو شریک زندگی هر کس نخواهی شد!
تا بفهمی و بفهمانی...
اگر کسی آمد و هم نشینت شد
در چشمانش باید
رد آسمان، رد خدا باشد
و باید برایش
از"من" گذشت
تا به
"ما" رسید....

آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سردمهری بین که هر کس بر آتشم آبی نزد
گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع
لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

همچو آن شمعی که افروزند پیش آفتاب
سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشک
شوربهتی بین که در آغوش دریا سوختم

شمع و گل هم هر کدام شعله ای در آتشند
در میان پکبازان من نه تنها سوختم

جان پاک من رهی خورشید عالمتاب بود
رفتم و از ماتم خود عالمی را سوختم

#رهی_معیری 

عشوه ات زیباست، تکرارش بکن
بر سرش دعواست، تکرارش بکن

تیر عشقت خورد، بر دل نازنین
نوش جان ماست ، تکرارش بکن

بوسه ای دادی مرا در خواب ناز
گر چه این رویاست، تکرارش بکن

محو آواز قشنگت گشته ام
لحن آن شیواست، تکرارش بکن

با نگاهت، هوش از سر برده ای
چشم تو شهلاست، تکرارش بکن

از می عشقت، دلم سرمست شد
طعم آن گیراست، تکرارش بکن

چشم پوشی کردی از آغوش من
قلب من دریاست، تکرارش بکن

عشق را از حاشیه تا متن معنایش تویی
عمر اگر یاری کند امروز ، فردایش تویی

بلبلان از عشق تو، دائم به خواندن بیقرار
بلبلان را نغمه ی جان سوز آوایش تویی

سردی بهمن ندارد فرق، با گرمای تیر
جانو پودم را همه سرما و گرمایش تویی

عاقلان مشتاق عشقندو منم مشتاق تو
ماه رویان را به چشم من فریبایش تویی

لیلی شعرم ... بیا اینجا هوا دم کرده است
هجر چشمانت مرا لبریز ماتم کرده است

لیلی شعرم ... نمی دانی که دور از یاد تو
هر غزل چشمان من را خیس شبنم کرده است

لیلی شعرم ... تمام خطبه های شعر من
چشم من را با دو چشمان تو محرم کرده است

من به یادت می سرایم گر نمیدانی ... بدان ...
این سرایش ها مرا رسوای عالم کرده است !!!

ناله هایم بی شمارند و طبیب عاشقان
از لبانت بر لبانم ذکر مرهم کرده است ...

لیلی شعرم ... نبین من را که قد خم کرده ام
درد دوری تو جانا قامتم خم کرده است

لیلی شعرم ... دگر قلبم عنانش را برید
در هوای کوی تو این بی پدر رم کرده است

قصد جانم را نموده در هواخواهی تو
آن چنان شیطان که قصد جان آدم کرده است

لیلی شعرم ... بدان پس لرزه های هجر تو
پیکر و جان مرا ویران تر از بم کرده است