شعر و شیدایی

                        

به هوای تو
تا نیلوفر دویدم!
او آموخته بود
مرداب را!
من
فرو رفتم . . .

#مینو_نصرت

گفتی كه گنه کنی به دوزخ برمت
این را به كسی گو كه تو را نشناسد


ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ، ﻋﺬﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﻋﺠﺒﻢ، ﮐﻪ ﺩﺭﮐﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ!

ﺁﻥ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺗﻮﯾﯽ ، ﻋﺬﺍﺏ ﺁﻥ ﺟﺎ ﻧَﺒُﻮَﺩ .
ﺁﻥﺟﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ، ﮐﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؟

ﺍﺑﻮﺳﻌﯿﺪ ﺍﺑﻮﺍﻟﺨﯿﺮ

ای ماه بی‌همتای من،از عاشقی معنای من
ای ازتو پرشوراین دل شوریده‌ی شیدای من

ماه منی، شاه منی،محبوب دلخواه منی
بامن بمان ای بهترین،در خلوت دنیای من

مهرت به جانم رشته‌ام،با عشق تو آغشته‌ام
آکنده از شعر تو شد،این جان پرسودای من

دل ازتوجوشان می‌شود،موجی خروشان می‌شود
زین فتنه بالامی‌رود،این موج در دریای من

بلبل پریشان تو شد،ازباده‌نوشان تو شد
سر درگریبان توشد،ای غنچه‌ی زیبای من

والا تویی،مولا تویی،مجنون منم،لیلی تویی
هم علت دلدادگی،هم شور واویلای من

سوسن سخنگوی توشد،سنبل چوگیسوی توشد
بی‌تاب ابروی تو شد ای ماه ناپیدای من

با غمزه غوغـامی‌کنی،صد فتنه برپا می‌کنی
یک شهر شیدامی‌کنی،ای خوب بی‌همتای من

بهتر ز گل می‌دانمت، با عشق می‌پیرایمت
می‌خوانمت می‌خوانمت،ای شعر شادی‌های من

گُفتم شرابِ وَصل، به اُوباش میدهند؟!
با خنده گُفت: بنده یِ «او» باش، میدهند

عطار

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت
سالها هست که از دیده‌ی من رفتی لیک

دلم از مهر تو آکنده هنوز

دفتر عمر مرا

دست ایام ورقها زده است

زیر بار غم عشق قامتم خم شد و پشتم بشکست

در خیالم اما

همچنان روز نخست تویی آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق

دل من بردی و با دست تهی

منم آن عاشق بازنده هنوز

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

گر که گورم بشکافند عیان می‌بینند

زیر خاکستر جسمم باقیست

آتشی سرکش و سوزنده هنوز

🅾گله هارابگذار
ناله هارابس كن
روزگارگوش ندارد كه تو هی شِكوه كنی
زندگی چشم ندارد كه ببيند اخم دلتنگِ تو را
فرصتی نيست كه صرف گله وناله شود!
تابجنبيم تمام است تمام!!
مهر ديدی كه به برهم زدن چشم گذشت
ياهمين سال جديد!!
اين شتاب عمراست ...
من وتوباورمان نيست كه نيست!!

زندگی گاه به كام است و بس است
زندگی گاه به نام است و كم است
زندگی گاه به دام است و غم است
چه به كام وچه به نام و چه به دام... زندگی معركه همت ماست
زندگی می گذرد
زندگی گاه به نان است و كفايت بكند
زندگی گاه به جان است و جفايت بكند‌
زندگی گاه به آن است و رهايت بكند
چه به نان و چه به جان و چه به آن

زندگی صحنه بي تابی ماست
زندگی می گذرد
زندگی گاه به راز است و ملامت بدهد
زندگی گاه به ساز است و سلامت بدهد
زندگی گاه به ناز است و جهانت بدهد
چه به راز و چه به ساز‌ و چه به ناز

زندگی لحظه بيداری ماست...💟

دلت را بتکان..
اشتباهاتت وقتی افـتاد روی زمین..
بگذار همانجا بماند..
فـقط از لا به لای اشتباه هایت،یک تجربه را بیرون بکش..
قاب کن و بزن به دیوار دلت..
اشتباه کردּن اشتباه نیست..
در اشتباه ماندنּ اشتباه است..

تو بر نمی گردی...


وَ این غمگین ترین شعر جهان است!
که ترجمه نمی شود ؛

یعنی تو را
به هیچ زبانی
نمی توان برگرداند؟!

#مینا_آقازاده

دلبسته به یک ثانیه دیدارِتو بودم
این عمرکه بی حوصله ناچارِتوبودم

تونازترین حادثه در زندگی من
من شاخ ترین عاشق بی عارِتوبودم

تاآخرِ بی حوصلگی شعرنوشتم
هرشب که توخوابیدی وبیدارِتوبودم

هرثانیه آتش زده ام پیرهنم را
من ریزَعلیِ سخت فداکارِتوبودم

بارایت یک فاجعه رفتی و دریغا
یک عمر غریبانه گرفتارِتوبودم

ای کاش فراموش شود بینِ من وتو
آن فاصله ای را که بدهکارِتوبودم

قصه ات هرچه بود.. خوب حالم را جا اورد!
یادت بماند این روز هارا
روزی میرسد که دیووانه وار دل تنگ منی ...
روزی میرسد که آرزوی ثانیه ای خواستن مرا به خودت میخواهی...!
و من آن روز حتی حسرت نگاهم در چشمانت را به دلت میگذارم...!
بیاد داشته باش این روز ها را !

ﺧﺪﺍﯾﺎ؛
مي شود برايمان برف بفرستى؟
برفى كه برف باشد،
برفى كه بنشيند روى زمين و زمان...
ﺁﻧﻘﺪﺭﻛﻪ ﺑﺸﻮﺩ "ﺁﺩﻡ" ﺳﺎﺧﺖ ...
ﻓﻘﻂ ﺁﺩﻡ!
هر چند برفى...
هر چند سرد و ساكت و يخى...
آدم هاى اين پايين،
بى پروا و بى واهمه،
حتى از تو؛
دل مى شكنند،
زخم مى زنند،
نامهربانى مي كنند،
و به سادگى فراموش مى كنند...
ﺍﻣﺎ ﺁﺩم ﺑﺮﻓﯽ ها،
ﻋﻤﺮﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﮑﺴﺘﻦ دل هاي ما قد نمى دهد...
آب مى شوند...

ناگهان چقدر زود دیر می شود !…
❤️🌺
حرفهای ما هنوز ناتمام…

تا نگاه می کنی
😔
وقت رفتن است

بازهم همان حکایت همیشگی !

پیش از انکه با خبر شوی☺️☺️

لحظه ی عظیمت تو نا گزیر می شود

ای…

ای دریغ و حسرت همیشگی
🌸❤️
ناگهان چقدر زود دیر می شود!
قیصر امین پور

@Harfhayam

با منی اما نفهمیدی که تنهاتر شدم
گریه کردم فکر کردی زیر باران تر شدم

گفته بودی دوستت دارم ولی برعکس بود
حرف چشم و خط لب های تو را از بر شدم

باز باران آمد و... دلتنگی ام را گریه شست
باز باران آمد و... من زیر باران تر شدم

🌼آدمی هرچند عاقل،باز"غافل" میشود،
تور و ماهیگیر باشد، آب هم گِل میشود*

☘ساده می گویم ،نیازی نیست پیغمبر شوی،
تو «خودت» باشی ، به قلبت وحی ، نازل میشود*

🌻کج شده راهت اگر در زندگانی ، غم مخور،
قبله هم ، گاهی به چپ یا راست ، مایل میشود*

🌷تَرکِ خود کردی، شکستی، چاره جز برگشت نیست،
چون نمازی که به شهر خویش ، کامل میشود*

🌾گر زمین هم خورده ای، در کار خِیرت ،"حق" نخور،
روزه هم با خوردن افطار ، باطل میشود*

🌱خشک بودن ، اقتضای شاخه های مُردنی ست،
گرچه آتش ، چوبِ تَر را نیز ، شامل میشود*

🌺زندگی یا زنده گی؟ اصلا بیا صحبت کنیم،
حرف اگر باقی نماند ، مرگ حاصل میشود*

یوسف زهرا در این کنعان کسی بیدار نیست
خوابمان برده ست…در اینجا کسی هشیار نيست

تو دعامان می کنی،ما بی محلی می کنیم
هیچ کس انگار مشتاق تو ای دلدار نیست

بی قراری از غم هجر تو کار عاشق است
من که عاشق نیستم،وقتی که حالم زار نیست

آخرش می میرم و رویت ندیده می روم
ظاهرا این نوکر تو لایق دیدار نیست

زحمتت دادم،برایت درد سر بودم ببخش
در میان نوکرانت مثل من سربار نیست

باز هم بار گناهانم مرا زد بر زمین
توبه و بد قولی من که همین یکبار نیست

من فقیر و رو سیاهم،بی نوایم…بی کسم
هم نشینی کریمان با فقیران عار نیست

این دل ویرانه را آباد کن یابن الحسن
بهر این ویرانه دل غیر از شما معمار نیست

دست من در محضرت خالیست می دانم ولی
مطمئنم با کریمان کارها دشوار نیست

علی سپهری

بَعداَز مآه ها می‌آیی..
میبینی کِه عِشقِ کُهنِه‌اَت
سَر بآز کَردِه..اَما مَن دیگَر
هَمان مَنِه دیرین نیستَم..
قَهقَهِه‌هایِ شیرینَم
شُدِه اَند یِک مُشت هِق‌هقِ خَراش‌دَهَندِه!
وُجودی تآریک بِه وُجودَم پِیوَند خوردِه..
گیسوانِ بُلَندَم
دیگَر سَرِ جآیَش نیست..
[رُبودِه شُدِه]..
سَردَرد هآیِ عَجیب
کِه ستونِ فَقراتَم را می‌لَرزانَند،
شَب هآیِ مَرا دُنبآل می‌کُنَند..
مَن تَنها مینِویسَم..
مینِویسَم کِه چِطور مَرا
بِه بآد سِپُردی تآ دیگَر
دَر تو جایی نَداشتِه بآشَم..
مینِویسَم چِطور قَطرِه‌قَطرِه‌یِ خونَم را
دَر شیشِه ای ریختی‌و
گُذاشتی کُنجِ دِلَت تآ
هَر وَقت کِه خَستِه شُدی اَز اَفکآرِ خَفَقآن آوَرَم شیشِه‌یِ عُمرَم را بِشکَنی و
بوم..!!
مَن غُبآری بِشَوَم‌و
بِه نآکُجا آباد پَرواز کُنَم..
مینِویسَم کِه چِطور
رویآهایَم پوسیدِه شُدَند..

عاشقی کافیست بعد از این، پریشانی بس است
غصّه ی این قصّه ی پردردِ پنهانی بس است

«دل» شهیدِ راه عشقِ کافری دلسنگ شد
بر سر این جسم بی جان، تعزیه خوانی بس است

با خدا بودن، خودش یعنی خدا بودن، عزیز
قصد کوه قاف کن، امیال انسانی بس است

نقل «فاضل» میکنم، دلسرد از این بیهودگی؛
«هفتصد سال است می بارد، فراوانی بس است»

«مرگ» رخداد عجیبی نیست، پایان غم است
شوقِ دنیایی چنین بیهوده و فانی بس است

جنگ کن با سرنوشتت، مرگ را تسخیر کن
ترس از چیزی که ناچار است و می دانی بس است...

چشم بستم که شدم غرق خیالی الکی
قصه ی عاشقی و شوق وصالی الکی

فرض کردم که تو هم عاشق چشمم شدی و...
همه ی دلخوشیم فرض محالی الکی

پر کشیدیم چه نقاشی زیبایی شد
آسمانی الکی با پر و بالی الکی

"درس خواندی؟ چه خبر؟ حال شما؟ خوبی که؟"
عشق پنهانی من پشت سؤالی الکی !

"روز هجران و شب فرقت یار آخر شد"
ما رسیدیم به هم آخر فالی الکی....!

ﮐﺎﺵ ﺗﺎ ﺩﻝ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﯿﺸﮑﺴﺖ
ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ !
ﮐﺎﺵ ﻣﯿﺸﺪ ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻥ
ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ !!!
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻗﻠﺐ ﻫﺎ ﺁﺑﺎﺩ ﺑﻮﺩ
ﮐﯿﻨﻪ ﻭ ﻏﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺩ ﺑﻮﺩ
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﻝ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﻢ ﺁﻏﻮﺷﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﺎﺵ ﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪگی
ﺗﺎ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻗﺎﺏ ﺑﻨﺪﮔﯽ
ﮐﺎﺵ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﺎﺵ ﻫﺎ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺷﻮﻧﺪ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﻮﻧﺪ
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻧﺒﻮﺩ
ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﮐﯿﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﻧﺒﻮد..
ﮐﺎﺵ ﻣﯿﺸﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ . . .
ﻻﺍﻗﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺭﺍ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ . . .
ﺳﺎﻋﺘﻢ ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪ ﻭ ﻣﻦ . . .
ﺑﺮﺗﻨﻢ ﻣﯿﺸﺪ ﮔﺸﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺮﻫﻦ . . .
ﺁﻥ ﺩﺑﺴﺘﺎﻥ ، ﮐﻮﺩﮐﯽ ، ﺳﺮﻣﺸﻖ ﺁﺏ . . .
ﭘﺎﯼ ﻣﺎﺩﺭ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺍﺏ . . .
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﻥ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺩﻟﻮﺍﭘﺴﯽ . . .
ﺩﻝ ﻧﻤﯿﺪﺍﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ . . .
ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺘﯽ ، ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ . . .
ﺣﯿﻒ ﻫﺮﮔﺰﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ! ! !

🙏🙏🙏🙏🙏

کاش

میفهمیدی

برای اینکه

تنهایم

تو را

نمیخواهم

بلکه

برای اینکه

تو را میخواهم


تنهایم
🔱