داستان دل ❤️
قسمت هجدهم
بخش دوم
یک مرتبه توی سینه زن ها چشمم افتاد به عماد که داشت سینه می زد ...
در یک آن نگاهمون به هم برخورد کرد ... مثل اینکه به من برق وصل کرده باشن , وجودم لرزید و فورا چادرو کشیدم تو صورتم و خم شدم ...
رضا پرسید : چی شد ؟ حالت خوبه ؟
گفتم : نه , نیستم ... بریم رضا ... از اینجا بریم , زود باش سرم گیج میره ...
سعی کرد زیر بغل منو بگیره و اون راهی که رفته بودیم رو دوباره برگشتیم ...
قلبم باز شروع کرد به تند و تند زدن ... دیگه این حالت برای من زجرآور شده بود ... می خواستم از دل و جون به رضا وفادار باشم و حتی یک لحظه به یاد عماد نیفتم ...
برای همین به هوای اینکه مریضم , دست رضا رو گرفتم و با هم برگشتیم خونه ی عمه ...
در بسته بود و کسی خونه نبود ... نانوایی هم تعطیل بود ...
رضا گفت : بیا بریم تو ماشین بشینیم , یک دوری می زنیم تا اونا برگردن ... خوبه ؟
گفتم : آره بریم ...
راستش دلم می خواست هر چی بیشتر از اون جا دور بشم ...
رضا صندلی ماشین رو خوابوند و به من گفت : سرتو بذار راحت دراز بکش ...
همینطور که اون می رفت احساس کردم یک حامی بزرگ پیدا کردم که همیشه برای من می مونه ...
مراقب منه و این بهم احساس لذتبخشی می داد ... از این که می دیدم رضا اونقدر دوستم داره , آرامش پیدا کردم ...
نگاهش کردم و برای اولین بار از دیدنش احساس خوبی به من دست داد و از اینکه یک روز اون همه عماد رو دوست داشتم , پشیمون شدم ...
با حالت خاصی گفتم : رضا ؟ می خوام همیشه در کنارم بمونی ...
یک دفعه زد رو ترمز و خندید و گفت : آخه دختر الان وقتش بود که نمی تونم بغلت کنم ؟ ... چی شد یک دفعه محبتت گل کرد ؟
گفتم : من اینطوریم دیگه ... الان احساس کردم , بهت گفتم ... نمی دونم چرا ولی از اینکه با تو هستم خوشحالم ...
گفت : منم خیلی خوشحالم ... این چند روزه انگار تو این دنیا نبودم ... حتی بچه های شرکت هم اینو فهمیده بودن ...
لی لا تو کی آمادگی داری بریم پیش مامان ؟
گفتم : هر وقت تو بگی به جز روزای یکشنبه و چهارشنبه که مدرسه دارم ...
ناهید گلکار
