شعر و شیدایی

کارم شده از زلف تو الهام بگیرم
کم مانده که من شاعر شب نام بگیرم

دیدم سر بازار شبی چشم و لبت را
ترغیب شدم پسته و بادام بگیرم

گنجشک شدم آنطرف پنجره ی تو
تا موقع رقصیدنت آرام بگیرم

از صحبت و از خنده ات آواز بخوانم
از اخم تو،از ناز تو،سرسام بگیرم

چشمان تو را دیده ام و حس عجیبی ست
عکسی نشد از غربت اهرام بگیرم

آغوش تو سرمایه ی سرمازدگان است
من یخ زدم و باز نشد وام بگیرم

با شعر و سلام و صلوات آمده آهو
دیگر چه نیازی بروم دام بگیرم

دستان تو را کاش!پس از این همه زاری
تا کم نشده قدرت دستام،بگیرم...