۱۲:۱۷ ۱۳۹۴/۱۰/۱۳
پروانه شدم ، بال زدم ، سوخت دو بالم
ديوانه شدم ، داد زدم ، واي به حالم
بيخود شدم از خويش و از اين گردش ايام
نوميد و سر افكنده از اين طالع و فرجام
مستانه شدم ، باده زدم گاه به گاهي
دل خسته ز مي ، باز شدم غرق تباهي
خنديدم و گفتم شود از باده حذر كرد!
از كوچه مستان به چنين حال گذر كرد!
حال اين منم و حال من و سوخته بالي
ديوانه و بيخود شده اي ، رو به زوالي
نوميدي و مستي ، به چنين درد دچاري!
دل خسته اي و خنده كنان ، باز خماري!
اينبار بسازم به همين بي پر و بالي
عاشق شوم و عشق رسانم به كمالي
بر من دگر آن بال و پر سوخته ننگ است
با بي پر و بالي است كه پرواز قشنگ است❤️
