شعر و شیدایی

بز رقصانی

وَختی از کوچَه میای تَمامِتَه مِجُنبانی

مَنَه شیدا مکنی، دل مَنَه مِلَرزانی

وَختی شیدام مُکُنی میام جلو حرف بزنم

چادِرَه جَم مُکُنی، روتَه زِ من مِپوشانی

یه کلام از رو محبت تو باهام حرف نزدی

تو با من یار نَمِشی، مَنَه تو سر مِگردانی

دعوتت کردم بیای ناشتایی با من بُخوری

امروز و فردا مُکُنی تو مَنَه بُز مِرَقصانی

دعوتِ غلامِتَه رد مُکُنی در عوضش

مِری با رقیب من چلو کباب مِلُمبانی

نامَه یِ اونَه تا تَه مِخانی هی دو سه بار

نامَه یِ من کی میاد، نخواندَه شَ مِدِرّانی

آمدم از قم برات سوهان قم فرستادم

بی حیایی رَ بیبین، رَد مُکُنی نَمِستانی

جای تو خوب مِدانم روز قیامت، آتِشَه

بَس کی این سیدِ بیچارَه رَ هِی مِرَنجانی

شعر از سید علی اکبر قافله باشی (رسوا)

راستی اینم بگم که بز رقصانی یکی از نمایشایی بوده که قدیما معرکه گیرا به مردم نشون میدادن.
شعر با لهجه زیبای قزوینی💐💐