شعر و شیدایی

گل اگر از کمرش تا بخورد می شکند
یا اگر غصه ی خود را بخورد می شکند

همه زیبایی گل در گرو گلشن اوست
گل اگر چشم و نظرها بخورد می شکند

به نوازندگی باد خزان حساس است
گل اگر ساقه ی آن پا بخورد می شکند

گل لطیف است و ضعیف است و نحیف است و نحیف...
گل به آئینه هم حتی بخورد می شکند


وجه تشبیه قشنگی ست، گل آئینه بود
در جدل ها، بزند یا بخورد می شکند