شعر و شیدایی

باید با من حرف می زدی

من محتاجِ یک جمله بودم

جمله ای از تو
که مرا از آغوشِ زنجیرهای نَنوشتن، برَهاند.

باید با من حرف می زدی

تا چیزی می نوشتم

کلیدِ ادامه ی زندگی، در حنجره ی تو بود

در صدای تو

تویی که در من، من را گُم کرده بودی.