شعر و شیدایی

ياد آن بوسه كه هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت

ياد آن خنده بيرنگ و خموش
كه سراپاي وجودم را سوخت

رفتي و در دل من ماند به جاي
عشقي آلوده به نوميدي و درد

آه اگر باز بسويم آيي
ديگر از كف ندهم آسانت
🍃🍃
ترسم اين شعله سوزنده عشق
آخر آتش فكند بر جانت


فروغ💕💕