شعر و شیدایی

[Forwarded from .]
تقدیم به بچه های دهه ۵۰ و ٦٠
می گویند چه قدر خوب مانده اى ...
غافل از اینكه من خوب نمانده ام
من جا مانده ام !
نگاهم، معصومیت كودكی است هراسیده از آژیر قرمز جنگ...
لبخندم... تلخى عصیان فروخورده ى نوجوانی است ، شوریده از فشار تحریمها....
و چهره ام .. نقاب سنگى جوانی است وامانده در من
خفه و خاموش
هزارسال به چله نشسته.....
من از دهه ى عشق ممنوع مى آیم ..
از دهه ى نگاه ممنوع....
زیبایى ممنوع....
شعر ممنوع....
و كلام ممنوع !
من از جنس هیچ كس نیستم ..
من تنها خود را از سرزمین خاكسترى دهه پنجاه و شصتی ام به دنیاى رنگى تو سنجاق كرده ام ..
تا مگر كودكى فریز شده در من یخ بشكند و جوان شدن بیاموزد ..
تا جوانى تاریخ مصرف گذشته ام
پیش از گندیدن ، پیر شدن آغاز كند !
من عدد شناسنامه ام را انكار نمیكنم..
اما سالهاست كه عدد شناسنامه ام مرا انكار كرده است !
من تمامى اعداد زندگیم را كمرنگ شمرده ام !
كمرنگ عاشق شده ام... ..
كم رنگ نفس كشیده ام...
و كم رنگ خندیده ام.......