شعر و شیدایی

با تو بودن هیجانی پرِ احساس جدید
راز چشمان تو را خواجه شیراز ندید

سبکی از سلسله عشق به پا کردی تو
قافیه دار ولی تازه تر از شعر سپید

دی ترین روز، که کولاک غمم سنگین بود
آمدی عطر بهار و گل میخک پیچید

سایه چشم تو لم دار ترین جای جهان
تو پیام آور عشقی پری از شور و امید

خط چشمان تو تا ترجمه شد فهمیدم
منحنی خط دو چشمان تو را دید،خمید

هر تپش خسته ز تکرار و خریدار عدم
آمدی خون شدی و قلب عزادار تپید

چون نفس آمدی و در دل من جا کردی
گرم کن جان مرا شعله بزن چون خورشید

باز در زنگ هنر صحبت لبهای تو شد
رنگ و رو از گل نقاشی و استاد پرید

رنگ رخسار تو را ماه ندارد هرگز
"آسمان بار امانت نتوانست کشید"