شعر و شیدایی

💫💫💫💫💫💫 مدتی بود لبم، روزه ی لب های تو داشت
روزه ی شهدِ لب ِلعلِ مربای تو داشت
چشم من،تشنه ی آن چشمه ی نوشین تو بود
دل نگو،ذکرِ لبش،نام مقفّای تو داشت
قد تو سرو سِهی،قامت تو قدّ قیام
چه کسی،قامت و روی و قد و بالای تو داشت
عشق،تعبیرِ قشنگی است برایم از تو
ورنه،کمتر سخنی بود که معنای تو داشت
شهدِ شیرینِ لبت،نوبه ی افطارم بود
شبنم روی گلت،عطر و مسمّای تو داشت
جان گرفتم به نگاه تو و کردم افطار
روزه ی عشقِ دلی را که تمنّای تو داشت..✨✨✨✨