شعر و شیدایی

صبح روزی پشت در می آید و من نیستم

قصه دنیا به سر می آید و من نیستم


یک نفر دلواپسم این پا و آن پا می کند

کاری از من بلکه بر می آید ومن نیستم

خواب و بیداری ... خدایا بازهم در می زند

نامه هایم از سفر می آید و من نیستم


هرچه من می آمدم تا نبش کوچه او نبود

روز آخر یک نفر می آید و من نیستم


در خیابان در اتاقم روی کاغذ پشت میز

شعر تازه آنقدر می آید و من نیستم


بعدها اطراف جای شب نشینی های من

بوی یک سیگار زر می آید و من نیستم


بعدها وقتی که تنها خاطراتم مانده است

عشق روزی رهگذر می آید و من نیستم