۲۲:۳۳ ۱۳۹۴/۱۰/۲۵
این چند شاخه گل مریم برای توست
بر روی شانه های غزل ردپای توست
دوریم ما زهم و کسی حس نمیکند
این کیفرمن است کنون یا سزای توست
من چند آه در تب یک بوسه مانده ام
این انتظارهای پیاپی خطای توست
گفتن میان شهر شما آشنا کم است
تنها اسیرکوچه دل آشنای توست
در جان من تو جای گرفتی ودیده ام
ما بین هرچه هست و یا نیست جای توست
دنیا برای اهل زمین قسمت من اه
این چند شاخه گل مریم برا ی توست...
سعید موحدی نیا
