شعر و شیدایی

گفتی ،مگر من کیستم ،گفتم ،تو دنیای منی...
گفتی، به جز این چیستم، گفتم تو، رویای منی...
گفتی، به امیدم نباش، من یک شب دلخسته ام...
گفتم، نمیدانی مگر، امید فردای منی...
گفتی، دل من زخمی این روزهای شب زده است...
گفتم، تو اما مرهم این قلب تنهای منی...
گفتی، هنوزم شاعری، بارانی ولبریز و سبز...
گفتم، دچار و شاعرم، زیرا تو عشق منی...
گفتی، چه فرقی میکند، باشم کنارت یا که نه...
گفتم، نمی‌دانی،مگر امروز و فردای منی...