۱۱:۰۰ ۱۳۹۴/۱۰/۲۸
ای سنگفرش راه که شب های بی سحر
تک بوسه های پای مرا نوش کرده ای
اواز گام های مراگوش کرده ای
هر رهگذر زروی توبگذشت ودور شد
جز من که سالهاست کنار تو مانده ام
بر روی سنگ های تو با پای خسته. ....اه؟
عمری بخیر ه پیکرخود راکشانده ام
ای سنگفرش هیچ در این تیره شام ژرف
اواز اشنای کسی را شنیده ای؟
در جستجوی اوبه کجا تن کشم ،دگر
ای سنگفرش گمشده ام رغ ندیده ای؟
