شعر و شیدایی

بر بلندی خیال من تو خورشیدی فقط
ناز کردی! بر شب تارم نتابیدی فقط

هر دروغی خواستی گفتی و لابد در دلت
بر دل خوش باورم هربار خندیدی فقط

بر زلال عشق من ایمان نیاوردی چرا؟
من همه شوق و،تو هم انگار تردیدی فقط

خسته از نامهربانی هات، گفتم می روم
از خیال رفتنم یک لحظه ترسیدی فقط!

وقت رفتن هرچه بخشیدی پس آوردم بجز
آن دل دیوانه ای کآن را نبخشیدی فقط

بعد از این از بیکسی هایم نمیترسم؛ برو!
هرچه دیدی دیگر ازچشم خودت دیدی فقط