شعر و شیدایی

ﺩﻳﺸﺐ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﻳﺪﻣﺖ ﺍﻣﺎ ﺧﻴﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﺗﻮ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﻦ ﺑﺸﻴﻨﻲ ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻦ ﺑﻲ ﻧﺼﻴﺐ ﺑﻮﺩ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺗﻮ ﭘﺎﻙ ﻭ ﺯﻻﻝ ﺑﻮﺩ
ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻛﻮﭼﻪ ﺍﻱ ﻭ ﺗﻚ ﻣﺴﺎﻓﺮﻱ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﻛﻮﭼﻪ ﻣﺎ ﺑﻲ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﻧﺸﻨﻴﺪ ﻟﺤﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻱ ﺗﻮ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺑﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﺳﻴﺐ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﻲ ﺛﻤﺮ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﻣﻦ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﻲ ﻛﺎﻝ ﻛﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻤﻲ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻣﺖ
ﮔﻔﺘﻲ ﻣﺠﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻟﻴﻜﻦ ﻣﺠﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻬﻢ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩ
ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﻮ ﺭﻧﺞ ﻭ ﻣﻼﻝ ﺑﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻱ ﺷﺒﻴﻪ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻮﺭ ﺩﻟﻲ ﻏﺮﻳﺐ
ﺣﺎﻻ ﺷﻜﺴﺖ ﻭﺍﻱ ﺻﺪﺍﻱ ﻭﺻﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﺷﺐ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻣﺎﻩ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺣﺮﺍﻡ ﺷﺪ
ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﺣﻼﻝ مرا دوست بدار!
به‌ سان
گذر از یک سمت خیابان
به سمتی دیگر؛

اول به من نگاه کن
بعد به من نگاه کن
بعد باز هم مرا نگاه کن!