شعر و شیدایی

خنده ها در آینه،هجوِ عبارت پس چرا؟×
شاه ما مستضعف استُ این عمارت پس چرا؟!

من اگر یک تامِ شاعر؛او فراری چون جِری ×
مثل او گشتم، نمیخواهم ، حرارت پس چرا؟!

دست آخر جان دهم،شاید دل مرجانی اش…×
آه من گفتم نمیخواهم؛تجارت پس چرا ؟!

صحن او راهم ندادند و حرم هم اینچنین ×
او که این من را نمیخواهد,زیارت پس چرا؟!

من خود آن یار شفیق و شهره ی آزادی ام ×
"ساف" لُنگش را بیندازد ،اسارت پس چرا؟!

آه؛گویم یا نگویم درعمل فرقی که نیست ×
پس کُمِیتم اینچنین لنگ و جسارت پس چرا؟!

سودِ سوداکارها در سرسرای سر بسود ×
من نمیسازم سراسر سر،خسارت پس چرا؟!

من نه سبزم نه سپیدم،تو کبودی را ببین×
این چنین شیسمم آنارست و وزارت پس چرا؟!

اَه قبولم نیست باشد سگْ نجس باآن همه…×
حکم دل باشد وفاداری,طهارت پس چرا؟!

خود ندارم هیچ نظمی،ناظمی در کار نیست×
کارما از ریشه خوبست و نظارت پس چرا؟!

جام‌سم را نوش کردیم و بَری بر جام نیست×
من‌که تحریم بدی هستم سفارت پس‌چرا؟!

تو خودت مانند این شعرم تناقض وار زی ×
من که خوبم تو بدی در کل مرارت پس چرا؟!

#امیر_گوکه