شعر و شیدایی

آنقدر شــــــادی که غــــــم پیش ِ تو کم می آورد
بیکـــــران هستی و کم، پیش ِ تو کم می آورد

خنده هـــایت لرز ِ شیرین، طعم ِ لبهــــایت گسل
شیـــره ی ِ خرمـــای ِ بم پیــــش ِ تو کم می آورد

ارغـــــوان ِ تن طــــــلا ! گلبــــرگ ِ نایاب ِ کویـــر !
زعفـــــران با هر گــــــرم پیــــش ِ تو کم می آورد

خوشخـــرام و تیزپــایی حســرت ِ هرچــه پلنــگ
گلـــــه ی ِ آهـــــوی ِ رم پیــــش ِ تو کم می آورد

تن بلـــــورین و کمـــــرباریک، وقــت ِ خستـــگی
استــــکان ِ چــــــای ِ دم پیـــش ِ تو کم می آورد

کــــافی است آرام بگـــــذاری و برداری دو پلـــک
رقــــص ِ پــــاروی ِ بلــــم پیـــش ِ تو کم می آورد

خم به ابـرو "کشتی"ام با چشمها، خاکت شدم
فـــوت و فـــنّ ِ زیر ِ خـــم پیــش ِ تو کم می آورد

روی ِ تو "والشمس"؟ هرگز، موی ِ تو "واللیل"؟ نه
بس که زیبـــایی، قســــم پیش ِ تو کم می آورد

آفرینــــش میــــرسد روزی به پایــــان و تو نــــه
پس خــــدا هم با عــــدم پیــش ِ تو کم می آورد

بردی از من دل، ولی هیـــچ ارزش ِ بردن نداشت
این دل ِ دیوانـــــه هــــم پیـــش ِ تو کم می آورد

این غــــزل یعنی تمام ِ عشــــق ورزی های ِ من
گرچــه میـــدانم قلــــم پیــــش ِ تو کم می آورد