شعر و شیدایی

زنی که روی خودش خط کشید من بودم
نشست پشت دلی بی کلید من بودم

زنی که فرصت تاریخ مصرفش انگار
حدود چندم دی سر سررسید من بودم

همان که آبی عشق تو را به هیچ فروخت
میان چادر عقد سپید من بودم

سه روز بعد ترک خورده رد شد از پیشت
و چشم های تو او را ندید من بودم

اتاق دکتر و پرونده ای به تشخیص
دچار وحشت پارا نویید من بودم

سه نقطه ... پیچ خیابان جنازه ی یک زن
درست ساعت پنج جدید من بودم

مهناز فرهودی