شعر و شیدایی

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

اصلا به تو افتاده مسیرم که بمیرم

یک قطره آبم و در اندیشه ی سایه

افتاده و باید بپذیرم که بمیرم

یا چشم بپوش از من و ازخویش برانم

یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

این کوزه ترک خورده چه جای نگرانیست

من ساخته از خاک کویرم که بمیرم

خاموس نکن آتش افروخته ام را

بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم...