شعر و شیدایی

کوله باریست پر از هیچ،که بر شانه ی ماست...
گله از دست کسی نیست، مقصر دل دیوانه ی ماست...
كاش می شد بچگی را زنده كرد...
كودكی شد، كودكانه گريه كرد...
شعرهای (قهر قهرم تا قيامت) را سرود...
آن قيامت، كه دمی بيشتر نبود...
فاصله با كودكی، با ما چه كرد؟!
كاش می شد بچگانه خنده كرد...
کاش می شد همچو آواز خوش يک دوره گرد، زندگی را بار ديگر دوره کرد...