شعر و شیدایی

مردم از درد و به گوش تو فغانم نرسید
جان ز کف رفت و به لب راز نهانم نرسید


گرچه افروختم و سوختم و دود شدم
شکوه از دست تو هرگز به زبانم نرسید


به امید تو چو آیینه نشستم همه عمر
گَردِ راه تو به چشمِ نگرانم نرسید