شعر و شیدایی

هر کى ميگه عاشق وبيقرارتم,... دروغه
هرلحظه با گريه در انتظارتم,...دروغه

هرکى ميگه رفيقتم, دشمنه جونه,
پيمونه ى محبتش ساغر خونه,

هرکى ميگه اسير اون نگاهتم,...دروغه
تو لحظه هاى خستگى پناهتم,..دروغه

هرکى براى گريه ,شونه هاش پناهه..!
رخش چو روز روشنه,دلش سياهه,

رنج پياپى مکش اى مهربون,..
مست دقايق مشو اى بى نشون,
قدر دل غم زده ات را بدون,

دست ارادت مده با هرکسى,..
عطر گل ياس ندارد خسى,..
آخر قصه به کجا مى رسی؟؟؟؟