شعر و شیدایی

احوال تو خوب است؟ هوا کم که نداری؟
بغض است هوا ، طاقت اشکم که نداری

چندی ست که من بی خبرم از شب و روزت
قصد گذر از معرکه کم کم که نداری؟

بی روی تو میلی به خور و خواب ندارم
حتی خبر از خواب و خوراکم که نداری

آنقدر تو را جان به لب آمد ز تماسم
تصمیم به یک دفعه بلاکم که نداری؟

از من گله هی پشت گله ، شکوه، شکایت
بر این گله ها شاهد محکم که نداری

کابوس شده وحشت روزی که نباشی
تو راست بگو میل به ترکم که نداری