شعر و شیدایی

گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت
گفتا نشان چه پرسی آن کوی بی نشان است

گفتم مرا غم تو ، خوشتر ز شادمانی
گفتا که در ره ما ، غم نیز شادمانیست ..

گفتم که سوخت جانم از آتش نهانم
گفت آنکه سوخت او را کی ناله یا فغان است ..

گفتم فراق تا کی ؟ گفتا که تا تو هستی
گفتم نفس همین است .. گفتا سخن همان است ..

فیض_کاشانی