شعر و شیدایی

رڪ بگویم... از همـہ رنجیدہ ام!
از غریب و آشنا ترسیدہ ام

با مرام و معرفت بیگانـہ اند
من بـہ هر ساز ے ڪـہ شد رقصیدہ ام

در زمستانِِ سڪوتم بارها...
با نگاـہ سردتان لرزیدہ ام

رد پاے مهربانے نیست...نیست
من تمام ڪوچـہ را گردیدہ ام

سالها از بس ڪـہ خوش بین بودہ ام...
هر ڪلاغے را ڪبوتر دیدہ ام

وزن احساس شما را بارها...
با ترازوے خودم سنجیدہ ام

بے خیال سردے آغوشها...
من بـہ آغوش خودم چسبیدہ ام

من شما را بارها و بارها...
لا بـہ لاے هر دعا بخشیدہ ام

مقصد من نا ڪجاے قصـہ هاست
از تمام جادہ ها پرسیدہ ام

میروم باواژـہ ها سر میڪنم
دامن از خاڪ شما بر چیدہ ام

من تمام گریـہ هایم را شبی...
لا بـہ لاے واژـہ ها خندیدہ ام