شعر و شیدایی

سایه‌ای که واقعیت پنداشته می‌شود

آن که از فنای خویش می‌ترسد، به قدرت می‌چسبد، بلکه بماند.
آن که از کمبود خویش رنج می‌برد، به ثروت می‌چسبد، بلکه زیاد شود.
آن که از احساس حقارت خویش می‌گریزد، به شهرت می‌چسبد، بلکه دیده شود.
عارفان، اما، منظر خدایند؛ خدا از این منظر به جهان نگاه می‌کند و می‌خندد!