شعر و شیدایی

خبري نيست ! جز اينكه من و تو تنهاييم
صدفي گم شده در دورترين درياييم

مثل يك پنجره – يك بُهت غريبانه و سرد
در شبي وحشي و بي معجزه ناپيداييم

دوستت دارم و... اين گفته،نگفتن بهتر
لب روا نيست به هر راز مگو ، بگشاييم

جاده اي بي افق و مِه زده پيش من و توست
من و تو ، اين همه را بيهُده مي پيماييم

دل نبنديم به صبحي كه دمد زآيينه مان
من و تو ، يك شب پيوسته ی بي فردائيم

عشق آن است كه توفان بچكد از مژه مان
تا دل موج بتــــــــــــازيم و سپس باز آييم