شعر و شیدایی

مــن از عـقــرب نمی تــرســم ولی از نیــش می تـرسـم/ از آن گـرگـی کـه می پـوشـد لـبـاس میــش می تـرسـم/ از آن جـشـنــی کــه اعـضـای تنـم دارنـد خـوشـحـالـم/ ولـی از اختـــلاف مـغـز و دل بــا ریــش می تـــرســــم/ هـراســم جـنـگ بیــن شـعــله و کبـریت و هـیزم نیـست/ مــن از ســـوزانــدن انـدیــشـه در آتیـــش می تـرســـم/ تــنـــم آزاد، امـــــا اعـتـقـادم ســـست بـنـیـــاد اســـت/ مـــن از شــلاق افــکار تـهی بــــر خـویــش می تـرسـم/ کـــلام آخـــر ایـــن شـــعر یـــک جمـــله و دیــگر هـیـج/ که هم از نیش و میش و ریش و هم از خویش میترسم/