شعر و شیدایی

قلم به دست می برم تو را نشانه می كنم
چه بی بهانه ماه من تو را بهانه می كنم

نوا شدی برای من چه دل فریب شد تنت
ببین چه عاشقانه من تو را ترانه می كنم

غزل غزل دویده ام به اعتماد بودنت
و خط به خط برای تو غزل جوانه می كنم

تویی تمام حادثه به عاشقی به گل قسم
به حرف حرف دفتری كه جاودانه می كنم

نیاز من و ناز تو همیشه مبتلای توست
نکن از آتشم گریز اگر زبانه می كنم

خلوص من به قدمت تمام شاعرانه هاست
سفر به عمق حسّ تو كبوترانه می كنم

بیا فقط ببین كه من نگاه عاشقانه را
برای گریه کردنت چگونه شانه می كنم