شعر و شیدایی

خوشا دردی! كه درمانش تو باشی
خوشا راهی! كه پایانش تو باشی
خوشا چشمی! كه رخسار تو بیند
خوشا ملكی! كه سلطانش تو باشی
خوشا آن دل! كه دلدارش تو گردی
خوشا جانی! كه جانانش تو باشی
خوشی و خرمی و كامرانی
كسی دارد كه خواهانش تو باشی
چه خوش باشد دل امیدواری
كه امید دل و جانش تو باشی
همه شادی عشرت باشد، ای دوست
در آن خانه كه مهمانش تو باشی
گل و گلزار خوش آید كسی را
كه گلزار و گلستانش تو باشی
چه باك آید زكس! آن را كه او را
نگهدار و نگهبانش تو باشی
مپرس ازكفر و ایمان بی دلی را
كه هم كفر و هم ایمانش تو باشی
برای آن به ترك جان بگوید
دل بیچاره، تا جانش تو باشی
" عراقی" طالب درد است دایم
به بوی آنكه درمانش تو باشی