شعر و شیدایی

                        

تا مقصد عشاق رهی دور و دراز است
یک منزل از آن بادیه‌ی عشق مجاز است


در عشق اگر بادیه‌ای چند کنی طی
بینی که در این ره چه نشیب و چه فراز است

وحشی بافقی

هر قدمی که دورتر میشوی
انگاردنیا هم تنگتر میشود !
تا آنجا که
تنها نقطه هائی باقی میمانند...
که آنها هم میشوند سهم نوشته هایم...
میشوند "سه نقطه"
میشوند سکوت
میشوند بغض
میشوند جائی که درست...
دلتنگی از آنجا آغاز میشود...

.
چو بستی در بروی من،به کوی صبر رو کردم
چو درمانم نبخشیدی،به درد خویش خو کردم

چرا رو در تو آرم من که خود را گم کنم در تو؟
به خود باز آمدم نقش تو در خود جستجو کردم

خیالت ساده دل تر بود و با ما از تو یک رو تر
من اینها هر دو با آیینه ی دل روبرو کردم

فشردم با همه مستی به دل سنگ صبوری را
زحال گریه ی پنهان حکایت با سبو کردم

فرود آ ای عزیز دل که من از نقش غیر تو
سرای دیده با اشک ندامت شستشو کردم

صفایی بود دیشب با خیالت خلوت ما را
ولی من باز پنهانی تو را هم آرزو کردم...


#شهریار

بگیر آنقدر محکم در بغل دلبسته ی خود را
که در بر دارد انگاری هلویی هسته ی خود را

صلات ظهر هم باشد، شبم آغاز خواهد شد
به محض اینکه می بندی دو چشم خسته ی خود را

شدم چون آینه محو وجود بی مثال تو
بیا در من ببین شخصیت بر جسته ی خود را

تمام عمر مثل سایه دنبال خودم بودم
چطور از من جدا کردی من وابسته ی خود را؟

گره روی گره افتاده وا کن اخم هایت را
نکش در هم دو ابروی به هم پیوسته ی خود را

به دنیا ظلم کن اما نه با من که خودی هستم
که چاقو می برد هر چیزی الا دسته ی خود را

[Forwarded from Maryam]
چه زیبا گفت صادق هدایت:

در حقیقت
ما همه بشر بودیم!...
تا اینکه
نژاد!
ارتباطمان را برید!!
مذهب!
از یکدیگر جدایمان ساخت!!
سیاست!
بینمان دیوار کشید!!
و ثروت!
از ما طبقه ساخت
همه آزادی میخواهند بی آنکه بدانند اسارت چیست!
اسارت به میله های دورت نیست.
به حصارهای دور تفکرت است!

زندگی کاروانی است زود گذر
خرابه ای ناپایدار
تابلویی زیباوفریب دهنده
میسوزد و می سوزاند.
وهیچ چیز در ان رنگ حقیقت نمی گیرد
جز معرفت 󾁁

گــــــــــاهی اون قـــــدر بـــــــد دلت مــــــــــــیشکنه...
که حتی...!
نــــای
اعتـــــراض
هــم
نــــــداری
فقـــــط
نگـــــــاه
میــــــکنی و
میـــــــــــــــــــروی

درد را باید
همین جا نگه داشت ،
همین جا
کنج همین دل
که امن است و امان

درد را نباید لقمه کرد و
با هر کسی هم سفره شد
که نامحرمان
عادت دارند
به نان خوردن و نمکدان شکستن ...

می خندم اما چشم هایم رنگ غم دارد
باشم.. نباشم.. واقعا دنیا چه کم دارد؟

از زندگی چیزی به غیر از غم نصیبم نیست
دنیا برایم بدبیاری پشت هم دارد

از حال و روز واژه هایم باخبر باشد
مانند من هر کس که دستی در قلم دارد

وقتی به یادت موی خود را شانه خواهم زد
از آینه می پرسم آیا دوستم دارد؟

سنگ است پیش پای لنگ عاشقان آری
این راه ناهموار صدها پیچ و خم دارد

امروز هم بارانی ام مانند روز قبل
وقتی که دلتنگم دلم میل حرم دارد

#‏سید_علیرضا_جعفری 

بـے وفـا بـاشــے شـڪایـت مـےڪـنند
بــاوفـا بـاشـے خـیانـت مـےڪـنند
مـهـربـانـے قـشنـگ اسـت ...
افـسوس مـهـربـان بـاشـے رهـایـت مـےڪـنند...

من اینجا بس دلم تنگ است

و هر سازی كه می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر كجا آیا همین رنگ است ؟

داریوش ..
بیا لب وا کنیم هم قصه من
بیا بیدار کنیم خوابیده هارو
بیا آشتی بدیم باقصه هامون
تموم دستای ازهم جدارو
بیا گلخونه کن ویرونه هارو
که قمری جای زاغارو بگیره
نمیخوام گلدون مادربزرگم
روطاقچه ازبوی غربت بمیره
قفل های خونی صندوقچه ما
هزارون ساله گم کرده کلیده
بیا باقلبامون رستم بسازیم
که اونکه دشمن دیو سپیده
بیا قفل وکلید رو مهربون کن
که سخته سوت وکوره خونه هامون
بیا بادستهای هم پل ببندیم
که رد شه قاصدک ازرود خونه هامون......
...

"دِلـــــــــــــــــــــــــــم"

بــاران می خواهــــد..........
بــارانی آرام….....
امـــــــــــــااااااا..ف....
طـولانــــــــــــی.......
تا دسـت در دسـتِ قطــــره هـایش......
و پـا به پـایِ نمنــــــاکـی اش......
تمــــام کـوچــه بــاغ ها را......
با پـــاهایی بِرَهنــــــــــه قــدم زنــــم.......
مــن بُغـــــــــــض کنــم......
آسمــــــان ببـــارد.......
آسمـــــــان بُغــــــــــــــض کنــد.......
مـــن اشکــــــــ بریــزم......
آنگـاه هـــــــر دو آرام شَویــــــــــــــــم...

حالم خراب بودوکسی باورش نشد
شادی نقاب بودوکسی باورش نشد

گفتم نگاه میکندم،مست می شوم
چشمش شراب بودو کسی باورش نشد

قلبم تمام عمرچنان زلف درهمش
درپیچ وتاب بود وکسی باورش نشد

گفتندابلهان که بگودوست داریش
وصلش سراب بودوکسی باورش نشد

اویک بهشت بود ولی ازبهشت او
سهمم عذاب بودوکسی باورش نشد

پرسیدباکنایه که «من گفته ام،نرو»
پرسش جواب بودوکسی باورش نشد........


رد

پای آدمهای رفته از زندگیتان

را قاب کنید!

شاید وقتی خواستید دوباره عاشق

شوید تلنگر خوبی باشد

برای دل بی حواستان

فقط با شوق می خوانی و از دردم چه می دانی


تو جان می گیری از شعری که من را بارها کشته

دلم يك خواب مي خواهد
دلم شوقي به يك رويا ... دلم پرواز ميخواهد.....
تمام روح من آزرده از تكرار بي سامان
دلم ذوقي به يك لبخند
دلم شوقي به يك تَرفند
دلم يك جرعه از عطر اقاقي ،
دلم تغيير بي برگشت ميخواهد
دلم آرامشی زیبا شبیه یک رویا می خواهد

ساقيا امشب شراب ناب ميخـــــواهـــم بريز
جرعه اى بهر دل بيتـاب ميخـــــواهـــم بريز

ساقيا دس دس مكُــن امشب خـــراب باده ام
باده اى خوش رنگ چون عناب ميخـــــواهـــم بريز





ﻋﻤﯿــــﻖ ﺗــــــــﺮﯾﻦ
ﺯﺧــــــﻢ ﻫﺎﯼ ﺩﻟــــﻢ
ﯾــــــﺎﺩﮔـــــﺍﺭﯼ
ﻋـــــﺰﯾﺰﺗﺮﯾﻦ ﺍﺩﻡ
ﺯﻧـــــــﺪﮔﯿﻤﻪ
ﻫﻤـــــﻮﻥ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺗﺎﺭ ﻣﻮیش
ﺑــــــﺮﺍﺑــــــﺮ ﺑـــــﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﻧﯿــــــــﺎ ﺑـــﺮﺍﻡ...... تنهایے....
هزاربار بهتر است
از بودن با کسے کہ
بودنش دروغ محض است
دلش کہ هیݘ
حواسش هم با تونیست
وفقط زمانے با توست کہ کسے را ندارد

قلــبم دیگر تپــیدن یــادش رفته و....

فـقـط به تــو فکــــر می کند....

حتی خـــیالم...

همیشه گــرم صحبــت با تـو هست ...

به قــدری با تو خـــو گرفته ام که....

حالتی نــزدیک به خــدایی در من داری...

و آنقــدر تــو را در پیـــکرم ریخــته ام که....

آمــوخــته ام چگــونه باید دوســتت داشـته باشم...

پـر از حرفم بــرای دوســت داشتنت ....

امـــا ......

از توصــیف عـلاقه ام به تو بـرنـمی آیم.. ...