شعر و شیدایی

                        

آهای ساقی...!!!
ازماکه گذشت...!!!
اما هرکه تنها آمد اینجا نپرس چه میل داری...!!!
تلخ ترین می دنیا را برایش بریز...
آدمهای تنها...!!!
مزاج شان به تلخی هاعادت دارد...!!!

💫💫💫💫💫💫 آمدم پیش دوچشمانت بمیرم نیستی
ازشفای بوسه‌ات‌حاجت‌بگیرم نیستی

میروم شایدکه بعداز مردنم‌ یادم‌کنی
بی‌توحکم‌مرگ خودرا‌میپذیرم‌نیستی

نیستی‌طوفان ‌بپاکردی به دریای دلم
بادبان‌بشکسته‌درطوفان‌اسیرم‌نیستی

سینه ازتیر نگاهت زخم دارد تا ابد
تاقیامت‌عاشق‌این زخم وتیرم‌نیستی

درتنور غصه میسوزم میان شعله ها
زیرسنگ آسیاب غم خمیرم نیستی

منتظرچشمان بیخوابم‌براه‌قاصدی
مثل من مشتاق دیدارسفیرم‌نیستی

آخرین سرباز برج قلعۀ تنهائیم
زیرپای‌اسب‌وشمشیروزیرم‌نیستی

باغ‌عاصے‌دربهاران‌‌خندۀ شادی ندید
دیگرازفصل‌خزان‌گریه‌سیرم‌نیستی✨✨✨✨✨✨✨

هیــــــــچ چــــــــیز . . .
لــــــــذت بخش تر از این نیست کــــــــه . . . !!!
یــــــــک نفــــر احساست را بفــــــــهمد . . .
بــــــــدون اینــــــــکه مجبــــــــورش كني . . . . . . .

💫💫💫💫 💛💢💛💢💛💢💛

💛 شعری از طرف خدا...

🌼 ای سراپا معصیت بس کن دگر بد باختی
خویش را در منجلابی از گنه انداختی

🌼 هرچه تو بد کرده ای من پرده پوشی کرده ام
این منم که دوستت دارم ولی نشناختی

🌼 آنقدر دلواپست بودم که دور از من شدی
بردی از یادم به دنیای خودت پرداختی

🌼 تنگ یا رب گفتنت بود این دلم بی معرفت
کاش چشمی سوی من یک لحظه می انداختی

🌼 هی تو را خواندم بیایی بین آغوشم ولی
پشت کردی بر من و بی وقفه هی می تاختی

🌼 من فقط خیر تو را میخواستم ای بی وفا
با همه دنیا به غیر از عاشق خود ساختی

🌼 یک بغل احسان برای تو مهیا کرده ام
گرچه بد بودی ولی باتو مدارا کرده ام...✨✨✨✨✨💤

@molana_shams
🌹🌿🌿🌹🌿🌹

ما ز جـام دوست ، مستي ميکنیم
خویش را فـارغ ز هستي میکنم

مي ، پلیدی را ز سر بیـرون کند،
عشق را در جـام دل، افزون کند،

چونکه ما مستیم و از هستي تهي،
کي شود هستي ،به مستي منتهي،

مست یعني عاشقي بي قید و بند،
فـــارغ از بود و نبود و چون و چند،

چون و چند از ابلهـــي آید میـــان،
در طریق عاشقي کي مي‌تـــوان،

عاشقي را خود جهــان دیگــریست،
منطق عاشق همــان پیغمــبریست،

عشق بر عاشق ، دهد دستور را،
عقل کي فهمـد چنین منظور را،

تا نگردی عاشق از این ماجـــرا،
کـــای تواني کرد درک نکته هـــا،

#مولانا

[Forwarded from Channel]
@Ghoroobesahel✨

🍁 سخت است قلم باشی و دلتنگ نباشی,
با تیغ مدارا کنی و سنگ نباشی.

سخت است دلت را بتراشند و بخندی,
هی با تو بجنگند و تو در جنگ نباشی.

از درد دل شاعر عاشق بنویسی,
با مردم صد رنگ هماهنگ نباشی.

مانند قلم تکیه به یک پا کنی اما,
هنگام رسیدن به خودت لنگ نباشی.

سخت است بدانی و لب از لب نگشایی,
سخت است خودت باشی و بی رنگ نباشی🍂

💫💫💫💫 تماشای تو وقت دلبری سخت است باور کن
تو را دیدن به چشم خواهری سخت است باور کن

تصور کردنت حتی میان خواب های من
بدون چادر و بی روسری سخت است باور کن

از اینکه شمع هر محفل شدی آهسته می سوزم
چه ساده از همه دل می بری سخت است باور کن

تصور کردنش حتی مرا از پا می اندازد
تو باشی در کنار دیگری سخت است باور کن

من آن آتشفشانم که فرو خوردم غم خود را
دلی پر دارم و... افشاگری سخت است باور کن

مرا با گوشه ی چشمی به اتش می کشی، آری
نگاهت باشد اما سرسری سخت است باور کن

به خون دل به دست آوردمت دل کندن آسان نیست
که بگذاری و راحت بگذری سخت است باور کن✨✨✨✨✨

آن که فتوا می دهد بوسیدنت معصیت است
یا نبوسیده کسی را ، یا دورویی می کند

لحظه بوسیدنت حتی چراغ خانه هم
ناقلا با چشمک اش بی آبرویی می کند

مردان خدا پرده ی پندار دریدند
یعنی همه جا غیر خدا یار ندیدند

هر دست که دادند همان دست گرفتند
هر نکته که گفتند همان نکته شنیدند

یک طایفه را بهر مکافات سرشتند
یک سلسله را بهر ملاقات گزیدند

یک فرقه به عشرت در کاشانه گشادند
یک زمره به حسرت سر انگشت گزیدند

جمعی به در پیر خرابات خرابند
قومی به بر شیخ مناجات مریدند

یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد
یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند

فریاد که در رهگذر آدم خاکی
بس دانه فشاندند و بسی دام تنیدند

همت طلب از باطن پیران سحرخیز
زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند

زنهار مزن دست به دامان گروهی
کز حق ببریدند و به باطل گرویدند

چون خلق در آیند به بازار حقیقت
ترسم نفروشند متاعی که خریدند

کوتاه نظر غافل از آن سرو بلند است
کامرغان نظر باز ِ سبک سیر فروغی

از دامگه خاک بر افلاک پریدند
ین جامه به اندازه هر کس نبریدند

فروغی بسطامی

درد دارد همیشه دل کندن
درد دارد تمام پایان ها

گم شدن در مسیر تنهایی
گریه کردن به حال باران ها

عشق با روح من گلاویزست
شهر تا بی نهایت افسرده

من چه کردم که باید اینگونه
له شوم از هجوم تاوان ها

آه ای سرگذشت غمگینم
آه ای انتهای رویاها

زخمهایی زدی که می ترسم
از تو وز تمام انسانها

از دل خاطرات وهم آلود
نکند که دوباره برگردی

اتفاقی ببینمت یک روز
باز هم در همین خیابانها

آخرین لحظه های عمرت را
نکند که به یاد من باشی

جان بگیرم دوباره در ذهنت
در میان عذاب وجدان ها

دردها می کشم، نمی میرم
فال می گیرم و تو می آیی

وحشتی از نگاهت افتاده
توی قلب تمام فنجانها

سختی ولی سنجیدنت را دوست دارم
فلسفه ای فهمیدنت را دوست دارم

آرامشی، مثلِ هوایِ بعدِ باران
حسِ خوشِ بوییدنت را دوست دارم

گاهی شبیه انتهایِ تلخِ سیگار
تلخی ولی بوسیدنت را دوست دارم

مغرور و سنگینی ولی با لحن شیرین
من را "شما" نامیدَنت را دوست دارم

صدبار گفتم دوستت دارم ولی تو...
حتی همین نشنیدنت را دوست دارم

گاهی بپرس از دوستانت حال من را
گاهی همین پرسیدنت را دوست دارم

#سعید_شیربندی

ی چشم خمارین تو و افسانه نازت

وی زلف کمندین من و شبهای درازت

شبها منم و چشمک محزون ثریا

با اشک غم و زمزمه راز و نیازت

بازآمدی ای شمع که با جمع نسازی

بنشین و به پروانه بده سوز و گدازت

گنجینه رازی است به هر مویت و زان موی

هر چنبره ماری است به گنجینه رازت

در خویش زنیم آتش و خلقی به سرآریم

باشد که ببینیم بدین شعبده بازت

صد دشت و دمن صاف و تراز آمد و یک بار

ای جاده انصاف ندیدیم ترازت

شهری به تو یار است و غریب این همه محروم

ای شاه به نازم دل درویش نوازت

گيسوانت ريخت

نظم يک خيابان را

بر هم زدی... آمدى گردش کنى

يا

کودتاى مخملى

اگر دنیا شود آخر تو از چشمم نمی افتی
به جانم گر زنی آذر تو از چشمم نمی افتی

دلم را گر بسوزانی، کشی آن را به ویرانی
کنی عشق مرا پرپر، تو از چشمم نمی افتی

اگر صد چون تو از رضوان، فرستد ایزد منان
به دستان جامی از کوثر، تو از چشمم نمی افتی

کنی گر با دلم بازی، مرا در آتش اندازی
نمانی پیش من دیگر، تو از چشمم نمی افتی

دلم را گر بیازاری، ز چشمم سیل خون باری
کنی دریاچه ی احمر، تو ازچشمم نمی افتی

گرت شهری بدی گوید, زخویت عیب ها جوید
ولو بالای هر منبر، تو از چشمم نمی افتی

نفس تا می شود جاری، درون سینه جا داری
بمان تا آن دم آخر، تو از چشمم نمی افتی

معنای زنده بودن من ، با تو بودن است
نزدیک ، دور
سیر ، گرسنه
رها ، اسیر
دلتنگ ، شاد
آن لحظه ای که بی تو سرآید مرا مباد !
مفهومِ مرگِ من
در راه سرفرازی تو ، در کنار تو
مفهوم زندگی است
معنای عشق نیز
در سرنوشت من
با تو ، همیشه با تو ، برای تو ، زیستن

فریدون مشیری

حکایتِ بارانِ بی امان است
این گونه که من
دوستت می‌دارم ...

شوریده وار و پریشان باریدن
بر خزه ها و خیزاب‌ها
به بی‌راهه و راه‌ها تاختن
بی‌تاب ٬ بی‌قرار
دریایی جستن
و به سنگچین باغ بسته دری سر نهادن
و تو را به یاد آوردن

حکایت بارانی بی‌قرار است
این گونه که من دوستت می‌دارم

محمد_شمس_لنگرودی#

بدجور هوس کرده دلم "ناز" برقصی!
در خلوت بی پنجره ام "باز" برقصی

من "مولوی"ی چشم غزلپوش توباشم
تو در غزلم با دف و آواز برقصی

هر چند که ناکوک تر از سوز دلم نیست!
اما کمی ای کاش به این ساز برقصی

وقتی که دلم لک زده در ترس قناری
ای کاش پر از جرات پرواز برقصی

تا چشم تو در خاطر هر شهر بماند،
در حافظه ی حافظ شیراز برقصی

چون سهم من از عشق،فقط خانه به دوشیست
غم نیست اگر-خانه برانداز-برقصی

در فصل پر از زایش غم،این چه ویاریست؟!
بد جور هوس کرده دلم ناز برقصی..

تو اگر خنده کنی دل ضربان میگیرد
اسکلت در وسط معرکه،جان میگیرد

و زحل دور سرت حلقه ی گُل
میبندد
کور بینا و سپس لال ،زبان میگیرد

سر شب،حَیّ عَلی بوسه از آن پیشانی
و لبم ،حکم خدا را زِ اذان میگیرد

غنچه کن،فصل بهار است،دلم میخواهد...
ریشه ی قلب من از غنچه توان میگرد

گر نباشی دل بستان کویری باشد
و گُلِ نرگسِ برکه،سرطان میگیرد

نازِ دنیا بکشم،نازِ تورا اما نه...
تو اگر ناز کنی قلب جهان میگیرد

دوست دارم تو و ابروی کمانت را هم
نفسم سهم خودش را زِ کمان میگیرد

لبِ تو خواست که من زنده بمانم بانو...
"تو اگر خنده کنی دل ضربان میگیرد"

ای ڪودڪ...
ڪفشهایتـ را نپوش...
تلاش تو براے بزرگـ شدنت
غمگینم میڪند...
ڪودڪـ بمان، کوچک بمان
من در بزرگـ شدنم، دردهایـے دیدم
ڪه ڪوچک کرد بزرگـ شدنم را...