شعر و شیدایی

                        

لبت را دیدم و دیدم که ساغر راست می گوید!
تنت را دیدم و گفتم صنوبر راست می گوید!

گل پیراهنت را هرکه بو کرده ست می داند
هل و آویشن و نعناع و شبدر راست می گوید!

هوای خانه را گیسوی خیست می کند خوشبو
گلاب و مشک و عود و عطر و عنبرراست می گوید!

چه تندیس قشنگی‌ می شود وقتی که می خندی
صدف،الماس ، مروارید و مرمر راست می گوید!

نیازی نیست انگشت ظریفت را به انگشتر
عقیق و یشم و یاقوت و در و زر راست می گوید!

میان غنچه های باغ صحبت برسراین است
که باد از بوی آن زلف معطر راست می‌گوید!💫💫💫💫💫

درد بی درمان شنیدی؟حال من یعنی همین!
بی تو بودن، درد دارد! می زند من را زمین

می زند بی تو مرا، این خاطراتت روز و شب
درد پیگیرمن است، صعب العلاج یعنی همین!

ﻧﻪ ﮐﺴﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺳﺖ,ﻧﻪ ﮐﺴﻲ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ
ﻧﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﮔﺬﺭ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﻱ ﻣﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺎﻩ

ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻥ ﻭ ﻣﺮﮒ ﻣﮕﺮ ﻓﺮﻗﻲ ﻫﺴﺖ؟
ﻭﻗﺘﻲ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻧﺼﻴﺒﻲ ﻧﺒﺮﻱ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻩ.....

دوستت دارم چه بیرحمانه باور کن عزیز !
عاشقم یک عاشق دیوانه باور کن عزیز !

گرچه هر شب کار من گریه ست دلواپس نباش
رو به راهم باز خوشبختانه باور کن عزیز !

رو به راهی که شبی با خود تو را تا دور برد
رو به راهی که مرا ویرانه.. باور کن عزیز !

لب مربا، چشم عسل، خامه بناگوش منی
چیده ام با یاد تو صبحانه باور کن عزیز !

چای می ریزم برایت گرچه پیشم نیستی
جای تو خالی ست در این خانه باور کن عزیز !

بغض کرده گوشه ای آغوش مانتوی تو را
باز این پیراهن مردانه باور کن عزیز !

گاه من، من نیستم در آینه شاید تویی
لرز دارد هق هق این شانه باور کن عزیز !

گل چنان هستی که تا نام تو را می آورم
می نشیند بر لبم پروانه باور کن عزیز !

نه ! نمی گیرد کسی جای تو را در سینه ام
تا ابد هستی یکی یکدانه باور کن عزیز !

عاقبت یک روز می آیی که دیگر نیستم
اشک شاید.. شکوه ای اما نه، باور کن عزیز !

❄️💔❄️💔❄️💔❄️💔❄️💔

آنقدرعشقت به جانم ریشه کرد
آنقدرمهرت دراین دل خانه کرد

آخرش عشقت مرادیوانه کرد
این دل دیوانه رابیچاره کرد

من بدون توشوم بی محتوا
بی تو پوچم، فانی و سربه هوا

باوجودت عشق درجانم نشست
بی وجودت، ازجهان دل راگسست

آخرش من بی تودیوانه شدم
آخرش من بی توویرانه شدم

عشق توآتش به جان من زده
عشق توهم تلخ، هم شیرین شده

❄️💔❄️💔❄️💔❄️💔❄️💔

شده پنهان غم عشق تو بصحرای دلم
شده بس خون زجفا دردل رسوای
دلم

جزسر شاخهء مهرت نشدم خانه گزید
هرخم موی تو شد منزل ومأوای دلم

هرگزم روی تو ازمنظر چشمم
نرود
شده تنها رخ تو میل و تمنای دلم

عشق تو موجب یک زلزله شد در دل من
چو بلززید همه ویرانه شداجزای دلم

زسر کوی تو رفتن نشود بی دل
و سر
شده خون سر بسر بستر دریای دلم

نشودفارغ از آن چشم سیاه تودلم
چه کنم باسرسودائی وبلوای دلم

گفته اند عالم دیگر بود و محشر
خلق
نشود گوشه ای از محشرکبرای دلم

چون،،مراد،،عاشق روی تو کجا گشته کسی
خود ببین بر سرتو یکسره دعوای دلم

شاعر : محمد مرادی پور

. بيشه داران ، با تبر داران ، تباني کرده اند
قامت بالا بلندان را ، کماني کرده اند

ريشه خواران فسون ، بر تکدرخت پيرباغ
زاغ را ، مامور برج ديده باني کرده اند

صحبت از بزم بهار و جام هاي لاله نيست
داس ها ، گلگشت ها را ، ارغواني کرده اند

ساحت پاک پگاه کفتران ، خاکستري است
بس که صيادان در آن ، کرکس پراني کرده اند

آبياران ، با شب و مرداب ، پيمان بسته اند
اين دو رنگان ، آبها را هم ، رواني کرده اند

آرزوي مردن خورشيد و تکرار شب است
آنچه خفاشان ، به شوقش ، پر فشاني کرده اند

عاشقا ! برگرد ! راه عشق را پيچانده اند
رهزنان ، معشوق را هم ، بي نشاني کرده اند ..

[Forwarded from مصباحی]
دل بامن و جان بی تو
نسپاری و بسپارم

کام از تو تاب از من
نستانم و بستانی





ای چشم رهی سویت
کو چشم رهی جویت ؟

روی از من سرگردان
شاید که نگردانی



#رهی_معیری

[Forwarded from مصباحی]
من گم شده ام هرچه بگردی خبری نیست
جز این دو سه تا شعر که گفتم اثری نیست

یک بار نشستم به تو چیزی بنویسم
دیدم به عزیزان گله کردن هنری نیست

دلگیرم از این شهر پس از من که هوایش
آن گونه که در شأن تو باشد بپری نیست

ای کاش کسی باشد و کابوس که دیدی
در گوش تو آرام بگوید: خبری نیست

هر جا نکنی باز سر درد دلت را
چون دامن تر هست ولی چشم تری نیست

ای کاش که می گفت نگاه تو؛ بمانم
این لحظه که حرفت سند معتبری نیست

دل خوش نکنم پشت وداع تو سلامی ست
یا پشت خداحافظی من سفری نیست؟

من چند قدم رفتم و برگشتم و دیدم
در بسته شد آن گونه که انگار دری نیست

[Forwarded from Z.b]
صبح را حکمتی است
از فلسفه بالاتر

صبح را زهدی است
از عرفان بالاتر

صبح را مشربی است
از طلب بالاتر

و صبح را وحدتی است
از انتشار بالاتر

بیایید در مکتب صبح
مبعوث شویم به ابلاغ مستی
مبعوث شویم به دعوت هستی
مبعوث شویم به کتاب زیبایی
و مبعوث شویم به هنر ماورایی

صبح
ابتدای عشق
انتهای غفلت
و معبد پرستش پاکی است

در خانه ی صبح
هم خدا هست
هم آفرینش،
و هم
دلدادگی ....

درود وعرض ادب
صبحتان اهورایی
روزتان تماشایی
و زندگيتان پر از زیبایی

💠💕💠💕💠💕💠💕💠💕💠

گفتي که مرا دوست نداري گله اي نيست
بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست
گفتم که کمي صبر کن و گوش به من کن
گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست
پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف
تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست
گفتي که کمي فكر خودم باشم و آن وقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست
رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزند دل من مساله اي نيست

[Forwarded from D.V]
آن خدایی که به قلبم غم داد....
خود او باران داد....
زندگی با عطش ثانیه ها میگذرد...
میشود ثانیه را جریان داد....
من خدا را دارم...
آن خدایی که به هنگام غمم میگرید...
و به هنگام خوشی های دلم میخندد...
شعر من باز پر از صحبت بی قافیه گیست...
من خدا را دارم... اوست هر قافیه و وزن و صدا
اوست جاری به دل ثانیه ها
همه بارانها، همه جریانها،همه تاب و تب دل،تپش ثانیه
ها..
پر از صحبت اوست
با دلم میخوانم...:
من خدا را دارم...

🍂 @paizaneh

.
.
روزی که

تو را دیدم،

روزی عادی بود

و بعد از آن
،
هیچ روزی عادی نبود!

خدا اینجاست...!
با خود عهد بستم که به چشمانم بیاموزم،
فقط زیبائی های زندگی ارزش دیدن دارد
و با خود تکرار می کنم که یادم باشد،
هر آن ممکن است شبی فرا رسد،
و آنچنان آرام گیرم که دیدار صبحی دیگر برایم ممکن نگردد،
پس هرگز به امید فردا "محبت هایم را ذخیره نکنم"،
و این عهد به من جسارت می دهد که تمام مهربانیم را به عزیزترین هایم هدیه کنم و بگویم:
"خوشحال باشید که خدا رحیم است"

ِاِی جان اَگر رِضای تو
غم خوردنِ دِل اَست

صَد دل به غَم سِپارم
بهر رضای تو

یارب ، غم بیرحمی جانان بکه گویم ؟
جانم غم او سوخت ، غم جان بکه گویم ؟

نی یار و نه غمخوار و نه کس محرم اسرار
رنجوری و مهجوری و حرمان بکه گویم ؟

آشفته شد از قصه من خاطر جمعی
دیگر چه کنم ؟ حال پریشان بکه گویم ؟

گویند طبیبان که : بگو درد خود ، اما
دردی که گذشتست ز درمان بکه گویم ؟

دردی ، که مرا ساخته رسوا ، همه دانند
داغی ، که مرا ساخته پنهان ، بکه گویم ؟

اندوه تو ناگفته و درد تو نهان به
این پیش که ظاهر کنم و آن بکه گویم ؟

خلقی همه با هم سخن وصل تو گویند
من بی کسم ، افسانه هجران بکه گویم ؟

دور طرب ، افسوس که بگذشت ، هلالی
دور دگر آمد ، غم دوران بکه گویم ؟

ای غصه مرا دار زدی " خسته "نباشی
آتش به شب تار زدی " خسته " نباشی

ای غصه دمت گرم که در لحظه شادی
با رگ رگ من تار زدی " خسته " نباشی...

ای غصه عجب زخم زدی بر دل زارم
با شوخی و با خنده زدی " خسته " نباشی

🌺☘🌺

شهر را آدم به آدم در پی ات جویا شدم
تا که یک شب دیدمت ، دل باختم رسوا شدم

با نگاهی ساده قلبم را گرفتی خوب من
فکر می کردم که من عاشق نمی شم اما شدم

مثل یک پروانه در شمع نگاهت سال ها
سوختم اما عزیزم با تو من معنا شدم

گفته بودی در کنارت تا ابد هستم ولی
باز رفتی ، باز ماندم ، باز من تنها شدم

🌺☘🌺

✨ @ebgha ✨

دیشب ترا بوسیدمت وقتی که چشمت خواب بود
وقتی که دنیا ، غرق در زیبایی مهتاب بود

از لابلای دفترم، شعری صدا می زد تو را
دیدم که حتی بالشم، ازدوریت بی تاب بود!

انگار بوی مردگی پیچیده بود در خانه ام
ماهی سرخ تنگ هم ، آماده ی قلّاب بود !

گلهای یاس روی میز از دوریت پژمرده اند
آن زنبق توی حیاط، با بودنت شاداب بود

دیشب تو را بوسیدمت، حتی درون قاب عکس
طعم لب شیرین تو ، یک مزه ی نایاب بود

آدم‌ها
وقتی می آیند
موسیقی شان را هم با خودشان می آورند ...
ولی وقتی می روند
با خود نمی برند‌‌ !

آدم‌ها
می آیند
و می روند
ولی در دلتنگی هایمان‌‌
شعرهایمان‌‌
رویاهای خیس شبانه‌‌مان... می مانند‌‌‌ !

جا نگذارید !
هر چه را که روزی می آورید را
با خودتان ببرید‌ !
وقتی که می روید
دیگر
به خواب و خاطره‌‌‌ی آدم برنگردید.

F💞

[Forwarded from Channel]
شب است و منتظرم تاکه یار دربزند
خدای من نکند آفتاب سربزند
اگرچه هر نگهش یک ضرر به جان من است
خدا کند که همیشه به ماضرر بزند

"اقبال منصوریان"

✨ @ebgha ✨