شعر و شیدایی

                        

چه زیبا گفت پروفسور اسماعیل ملک زاده：

پولدارى؛
منش است و ربطى به ميزان دارايى ندارد...

گدايى؛
صفت است ربطى به بى پولى ندارد...

دانايى؛
فهم و شعور است و ربطى به مدرك تحصيلى ندارد...

اگر از پدر و مادر یک بچه شش ماهه بپرسید:
فرزند شما اصولگراست یا اصلاح طلب ؟
کمونیست است یا طرفدار سرمایه داری؟
و آیا طرفدار حزب خاصی است ؟
به شما می خندند و می گویند او فقط شش ماهش است و باید بزرگ شود و خودش تصمیم بگیرد....
اما اگر بپرسید دین فرزند شما چیست؟
بدون مکث دینی که خود دارند را به او نسبت می دهند.
🤐🤐🤐🤐🤐

هميشه خوب خداحافظي كنيد!!

گاهي همه چيز
آنقدر سريع اتفاق مي‌افتد

كه فرصتي

براي يك خداحافظي خوب

پيدا نمي‌كنيد!!!


گاهي جاي بوسه‌اي

كه هنگام خداحافظي نكرده‌ايد

تا ابد درد مي‌كند!!!

نه ساعت آغازم می کند

نه تقویم پایانم می دهد

لحظه شمارِ اتفاقی هستم ، که نمی افتد ⛄️



💫💫💫💫💫💫 ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ ﺩﯾﮕﺮ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ
ﻣﻦ ﻣـــﺴﻠﻤﺎﻧﻢ ﻣﺮﺍ ﺑﯽ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺍﯾﻤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﮐﺎﻓﺮ ﺑـــــــــﯽ ﺩﯾﻦ ﺑﺤﺎﻝ ﻣـﻦ ﺗﺮﺣﻢ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺷﯿﻄـــــﻨﺖ ﺑﺲ ﮐﻦ ،ﻣﺮﺍ ﺑﺎﮐﻔﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﺩﻟﻨـــــﺸﯿﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﺑـﻮﺩﯼ ﻭﻟﯽ
ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻋﻬﺪﻭ ﭘﯿﻤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﮔــــــﺮ ﺩﻣﯽ ﺑﺎﻣﻦ ﻧﺸــﯿﻨﯽ ﺗﺮﮎ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﮐــــﺮﺩﻩ ﺍﯼ ،ﺍﻣﺎ ﺩﮔﺮ ﺳــــــﺮﺩﺭ ﮔــﺮﯾﺒﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﮔـــــﺮﭼﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺩﺭﺩ ﺧﻮﮐﺮﺩﻡ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﮐﻦ ﺑﻤﻦ
ﺩﺭﻏﻢ ﻋﺸــــــﻘﺖ ﺩﮔﺮ ﭼــــﻮﻥ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭﺍﻧﻢ ﻧﮑﻦ✨✨✨✨✨✨

تقدیم به آنان که خوب بودن را فراموش نکرده اند:
میتوان با یک گلیم کهنه هم
روز را شب کرد و شب را روز کرد
میتوان با هیچ ساخت
میتوان صدبار هم
مهربانی را
خدا را
عشق را
با لبی خندان تر از یک شاخه گل تفسیر کرد
میتوان بیرنگ بود
همچو آب چشمه ای پاک و زلال
میتوان در فکر باغ و دشت بود
عاشق گلگشت بود
میتوان این جمله را در دفتر فردا نوشت
"خوبی از هر چیز دیگر بهتر است "
تقدیم به شماها که بهترینید.🌹💖

پیشکش میکنم:

"عشق "
"رفاقت"
"مهربانی"
را به همه کسانی که ،
از دل شکستن بیزارند
و در تمنای آنند
که دلی را بدست آورند ...
آنانکه می خواهند
در زندگی شخصی
پل باشند نه دیوار ...
آنانکه همیشه یکرنگند
نه هزار رنگ ...
آنانکه در سختیها
یار و نگرانت هستند
نه بی خیالت ...
آنانکه با خود رحمت
می آورند ، نه زحمت ...
پس روز و روزگارتان
سرشار و آکنده از
"عشق"
"رفاقت"
"مهربانی"
باد...

زندگی یک آرزوی دور نیست؛
زندگی یک جست و جوی کور نیست

زیستن در پیله پروانه چیست؟
زندگی کن ؛ زندگی افسانه نیست

گوش کن ! دریا صدایت میزند؛
هرچه ناپیدا صدایت میزند

جنگل خاموش میداند تو را؛
با صدایی سبز میخواند تو را

زیر باران آتشی در جان توست؛
قمری تنها پی دستان توست

پیله پروانه از دنیا جداست؛
زندگی یک مقصد بی انتهاست

هیچ جایی انتهای راه نیست؛
این تمامش ماجرای زندگیست..!

باران به روی پنجره هاشور می زند
باران گرفته است و دلم شور می زند...

در حسرت نوشتن یک شعر تازه ام
بگذار تا به حرف بیاید جنازه ام

هرگز با احمق ها بحث نکنید. آنها اول شما را تا سطح خودشان پایین می کشند،
بعد با تجربه ی یک عمر زندگی در آن سطح، شما را شکست می دهند!

💫💫💫💫💫💫 من بودم ودل بود و تو و کلبه خرابی
شمعی و قلم بود و دو پیمانه شرابی

چشمان تو سرمستِ قدح بود در آن شب
دیوانه دلی بود و که می داد جوابی

در گوشه آن کلبه نشستیم چو عاشق
میبُردَم از آن لعلِ لبت گاه صوابی

شعری زغزل قافیه اش چشم تَرَت بود
انگار غزل ریخت ،به چشمان تو خوابی

طوفان زده شد دل چو شدی خیره به چشمم
غیر از تپشِ دل، زمنِ ساده نیابی
🍷🍷
✨✨✨✨✨✨✨✨

افاق را گرديده ام
مهر بتان سنجيدام
بسيار خوبان ديده ام
اما تو چيز ديگرى

به نگاهت سوگند
و به آن سرو بلند

که تو را تا دم خورشید جهان
و در آن شعر سپید بیکران

و به اندازه ی امید و زمان
و به آن ماهی بی نام و نشان

لب سقف آسمان
من تو را نام تو را میخوانم.

ﺩﻝ ﺑﻪ ﻫـــﺮ ﮐـــﺲ ﻣﺴﭙﺎﺭ

ﮔـﺮﭼﻪ ، ﻋﺎﺷــــﻖ ﺑﺎﺷﺪﺣﮑﻢ ﺩﻟﺪﺍﺭﯼ
ﻓﻘﻂ ﻋﺸﻖ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺍﻭ ﺑﺠــــﺰ ﻋﺸــﻖ ﺑﺎﯾﺪﻻﯾﻖ ﻋﻤﻖ
ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﺎﺷﺪﻭ ﮐﻤﯽ ﻫﻢ ﺑﯿـﻤﺎﺭ

ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﺩﻫﺪ ﺭﻭﺣﺶ ﺭﺍ

رسم غریبی بود
هم آغوشیه چشمان من و تو
خواستیم قصه غربت را
به پایان ببریم
قصه دلتنگی آغاز شد
آری
شهرنگاهت
عجیب غریب نواز بود...

تنهــــــــــــایـم....
اما دلتنگ آغــوشی نیستــم...
خستـــــــه ام ...
ولـی به تکیـه گـاه نمـی اندیشــم...
چشــم هـایـم تـر هستنــد و قــرمــز...
ولــی رازی نـدارم...

چــون مدتهــاست دیگــر کسی را "خیلــی" دوست ندارم...

دلم چه کودکانه بهانه ی تو را میگیرد اما....
تو بزرگانه به دل نگیر....
فقط بگو کودک است نمیفهمد!!!

من که هستم تو کجایی که نگاهم بکنی

نفست گرم ،اگر گاه ........دعایم بکنی

من که آغوش خودم باز نمودم ،اما

تو کجایی که مرا گاه صدایم بکنی

چرخ گردون ؛ چه بخندد ؛ چه نخندد؛ تو بخند
مشکلی؛ گر تورا ؛راه ببندد؛ تو بخند
غصه ها؛ فانی و باقی؛ همه زنجیر به هم
گر دلت؛ از ستم و غصه؛ برنجد تو بخند.....