شعر و شیدایی

                        

حالی برای گفتنِ دیوانِ شعر نیست...

یک مصرع و خلاصه:
"تو را دوست دارمت"...!


رضوان_باقری

نگاهت میکنم خاموش و خاموشی زبان دارد


زبان عاشقان" چشم" است و چشم از دل نشان دارد

هر بار
نگاهم
تا پشت پنجره ات قد میکشد
شکوفه میدهم !
کافیست ، بخندی
من بهار راهم خانه نشین میکنم

به گمانم

خواب،

یادش رفته

بیاید مرا ببرد!

سیب است و انار است و عسل هست و شکر نیز
واجب شده بر خوان لبت شکرگزارنی !

تو قصّه ی “شیرینی” و من شاعر ” مجنون ”
این گونه بعید است به من دل بسپاری !

سیگار و غزل چاره ی بی حوصلگی هاست
یک شعر بمان پیشم اگر حوصله داری ..

تو خواهی رفت، دیگر حرف چندانی نمی ماند
چه باید گفت با آن کس که می دانی نمی ماند؟!

بمان و فرصت قدری تماشا را مگیر از ما
تو تا آبی بنوشانی به من، جانی نمی ماند

برایم قابل درک است اگر چشمت به راهم نیست
برای اهل دریا شوق بارانی نمی ماند

همین امروز داغی بر دلم بنشان که در پیری
برای غصه خوردن نیز دندانی نمی ماند

اگر دستم به ناحق رفته در زلف تو معذورم!
برای دستهای تنگ، ایمانی نمی ماند…

اگر اینگونه خلقی چنگ خواهد زد به دامانت
به ما وقتی بیفتد دور، دامانی نمی ماند

بخوان از چشم های لال من، امروز شعرم را …
که فردا از منِ دیوانه، دیوانی نمی ماند

حسین زحمتکش

تمام پنجره را غرق حسن یوسف کن
دل اهالی این کوچه را تصرف کن

قدم بزن وسط شهر با صدای بلند
به عابران پیاده غزل تعارف کن

و بی‌بهانه تبسم کن و نگاهت را
شبیه آینه‌ها عاری از تکلف کن

سپس به مجلس ترحیم یک غریبه برو
و چشم‌های خودت را پر از تأسف کن

صدای ضبط، اتوبان، هوای بارانی
به خود بیا! نرسیده به قم توقف کن

سلام دختر باران! سلام خواهر ماه!
بهشت را به همین سادگی تصرف کن

#سیدحمیدرضابرقعی🍃

شب مانده و پروانه من منتظر است

تا صبح غزل خانه من منتظر است

هر وقت دلت هوای باریدن داشت

برگرد بیا شانه من منتظر است

من پس انداز دلم را به تو دادم که تو هم
بیمه ی عمر دلم روز مبادا بشوی

غرق عشق تو شدم، بلکه تو شاید روزی
دل به دریا بزنی، عازم دریا بشوی

نم بارون، ، لب دریا، ، غم تو، ،تنگ غروب
دل من تنگ تو شد، ،کاش که پیدا بشوی

تو تمنای من و یار من و جان منی

پس بمان تا که نمانم به تمنای کسی

حالِ من حالِ مریضی است که در کشتنِ او

درد و درمان و طبیبش همه همدست شدند...

تا نگاهم بکنی از هیجان خواهم مرد..

آنکه با چشم خود آدم بکشد قاتل نیست...!؟

مرا ببخش ای نازنینم
زمهتاب دلت چله نشینم
درخت عشق من خشکیده جانم
گرفتار خزانی بی پایانم

شاهانه تمنای دیدنش راکردم،!
مراچون گدا دیدو باز تحمل کردم
چه میشودگفت روزگارامروزیست!
امروزی را چه به عشق و دوستیست!

از همه کس گذر کنم ، از تو گذر نمی شود
مشکل تو وفای من ، مشکل من جفای تو

کن نظری که تشنه ام ، بهر وصال عشق تو
من نکنم نظر به کس ، جز رخ دلربای تو

جان من و جهان من ، روی سپید تو شدست
عاقبتم چنین شود ، مرگ من و بقای تو

از تو برآید از دلم ، هر نفس و تنفسم
من نروم ز کوی تو ، تا که شوم فنای تو

دست ز تو نمی کشم ، تا که وصال من دهی
هر چه کنی بکن به من ، راضی ام از رضای تو

مولانا

تورا از سوزاندن من چه حاصل ای نامرام
تابه کی این اتش زدن شادت کند ای نامرام

ما را نتوان پخت که ما سوخته ايم
آتش نتوان زد که برافروخته ايم

ما را نتوان شکست آسان اى دوست
هرجا که دلى شکست، ما دوخته ايم


ما خسرو و شيرين نشناسيم به عشق
از عشق نکات ديگر آموخته ايم

از عشق همين نکته کفايت ما را
وجدان و شرف به عهد نفروخته ایم





بیدل دهلوی

[Forwarded from Mohammad Reza]
💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕
💕💕💕
💕💕
💕
بگذارشب آرام رود دورشود
یک حادثه ازیاد رود دور شود

بگذارمن ازیاد روم ،من تنها
یادم ز خیالت برود دورشود

بی تاب ترازمن به لبت مستی نیست
بگذارکه سرمست رود دورشود

امشب همه درعیش و من اندر پیکار
باجامه ی مستان برود دور شود

اینک دل اگرخوار و ذلیل است چه سود
میباد دلم مست کند دورشود

دیگر عطرت هم بوی خیانت میدهد
ازخودت انتظاری نیست!
لااقل عطرت را عوض کن!

دائم به سرم میزند از غم بنویسم
ماه رجب از ماه محرم بنویسم

شادی به دلم هیچ نمیسازد و انگار
باید که از اندوه دمادم بنویسم

ازآن شب تلخی که به مشهد نرسیدی
تصمیم گرفتم که ز تو ، کم بنویسم

امروز دلم پر شده از غصه و باید
ازچشم خود _ این بارش نم نم _ بنویسم


باید که خودِ سخت به هم ریخته ام را
با خط بد و درهم و برهم بنویسم



ای شادی گم گشته ! چه میشد دم آخر
یکبار دگر ، جای تو باشم ، بنویسم😊