شعر و شیدایی

                        

این ها دروغند:
فلانی
متولد فلان روز
از فلان ماه
از فلان سال
نه!
من اینهمه زندگی نکرده ام
روز اولین دیدارمان
متولد شدم
با مخمل نگاهت
چندی زنده ماندم
با رفتنت
آرام مردم...
حالا در برزخ زندگی بی تو
دوباره
شعر مرگ می نویسم
عشق را چه دیدی
شاید خدا هم گریه کند...!!!

گاهی وقت‌ها
دلت می‌خواهد با یکی مهربان باشی
دوستش بداری
وَ برایش چای بریزی

گاهی وقت‌ها
دلت می‌خواهد یکی را صدا کنی
بگویی سلام،
می آیی قدم بزنیم؟

گاهی وقت‌ها
دلت می‌خواهد یکی را ببینی
بروی خانه بنشینی فکر کنی
وَ برایش بنویسی

گاهی وقت‌ها...
آدم چه چیزهایِ ساده‌ای را

ندارد! 🍂

#افشین_صالحی

اصلاً از این به بعد،
شما باش و شانه‌هات

ما را برای گریہ،
سرِ آستین بس است

عمر ،
کودک بازیگوشی ست
که مُدام
روی دیوار پیشانی ام
خط می کشد...

نفسم گرفته امشب ز مرور خاطراتم
منم و نگاه حافظ، من و شاخ بی نباتم
قلمم نمی نویسد غزلی اگر بخواهم
همه خون شد و سیاهی قلم من و دواتم
عطش چشیده هستم چه بنوشم آخر امشب
که اجل نشسته با من سر چشمه حیاتم
من و یک جزیره خالی و سفینه خیالم
که مگر مرا ببیند ؟ که مگر دهد نجاتم ؟
به مزار خود نشستم و دو دیده شمع روشن
مگر از خودم بگیرم به خدا شبی براتم
همه آتشم و دودم، همه شعرم و سرودم
که مگر مرا ببینند و کنند التفاتم

گاهی...

فکـر میکنیـم بدتـرین درد ؛

از دسـت دادن ِ کسـیه که دوستـش داریم !

امـا … حقیقـت اینه که :

از دست دادن ِ خــودمـون ،

و از یــاد بردن ِ اینکه کـی هستیـم !

و چقدر ارزش داریم …

گـاهی وقتــها خیلــی دردنــاک تـره … !!

شنبه های من
در نبود تو
جمعه هایی هستند
که فقط اسم دیگری دارند
لبریز از تکرار
و
خالی از لبخنــــد
پر از پاییز و هوای گریه
این شنبه ها بدون تو...
عجیب طعم گس انتظار می دهند!

ﺑﺎﺧﺘﻢ ﻣﺎﺩﺭ ....
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﮐﻮﭼﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﺧﺘﻢ
ﻣﺎﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻢ
ﭼﺎﺩﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﻧﻤﺎﺯﺕ ﺭﺍ ﺳﺮ ﮐﻦ ﻭ ﺳﺮ ﺳﺠﺎﺩﻩ ﺑﺸﯿﻦ
ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺩﻋﺎ ﮐﻦ ﺧﺪﺍﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺻﺪﺍ ﮐﻦ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﺑﭽﻪ
ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺧﺘﻦ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﭼﺎﺩﺭﺕ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﻢ...

ﻣﻦ ﭘﺮ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ، ﺗﻮﻣﺮﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﻝ ﺑﺴﺖ، ﭼﺮﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﯼ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ، ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﺁﻥ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻭ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻭﻟﯽ ﻋﺼﺮ ﻭ ﻏﺮﻭﺏ
ﺳﺮﺧﯽ ﺁﻥ ﮔﻞ ﻭ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻫﻮﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﺎﺷﯿﺪ
ﺁﻥ ﻗﺴﻤﻬﺎﯼ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﻧﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﻦ
ﻣﺎ ﺩﻭ ﻗﻮ، ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺭﻫﺎ.. ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻡ ،ﺗﻮ ﺑﻪ ﮔﻞ ﭘﯿﺮﻫنت
ﮔﻞ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮﯼ ﺳﺮﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﭘﺸﺖ ﭘﺎﯾﺖ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﺑﺪﻧﻢ ﺑﯽ ﺣﺲ ﺷﺪ
ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﭼﻮ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﺳﺮ ﭘﺎ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﻣﻮ ﺑﻪ ﻣﻮ ﻣﻦ ﺷﺐ ﮔﯿﺴﻮﯼ ﺗﺮﺍ ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺴﺖ
ﺗﻮ ﻭﻟﯽ ﯾﮏ ﺧﻂ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﻭﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺧﺪﺍ ﺣﺎﻓﻈﯽ ﺍﺕ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ
ﺭﻭﺯﯼ ﺍﯾﻦ ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺧﺪﺍ ﯾﺎﺩت نیست!

من به فرمان دلم دلبر نوازی میکنم
دلبرم شاید نداند عشق بازی می کنم

عاشقانه می پرستم خال لبهایش ولی
او نمیداند که من مهمان نوازی می کنم

باد, گیسوانش را به این سو وبه آن سو میبرد
من چونان بادی کنارش یکه تازی میکنم

او چونان نیلوفری با نور بازی میکند
من چنان یک مرغ عاشق همنوازی میکنم

عاقبت یک شب برایش می نویسم نامه ایی
راز خود را زیر مهتاب نگاهش باز سازی می کنم!!!

چه زیبا گفت "مولانا"

عشق را بیمعرفت معنا مکن
زر نداری مشت خود را وا مکن

گر نداری دانش ترکیب رنگ
بین گلها زشت یا زیبا مکن

خوب دیدن شرط انسان بودن است
عیب را در این و آن پیدا مکن

دل شود روشن زشمع اعتراف
با کس ار بد کرده ای حاشا مکن

ای که از لرزیدن دل آگهی
هیچ کس را هیچ جا رسوا مکن

زر بدست طفل دادن ابلهیست
اشک را نذر غم دنیا مکن

پیرو خورشید یا آئینه باش
هرچه عریان دیده ای افشا مکن

دلم خوش نیست . . .

غمگینم . . .

کسی شاید نمیفهمد . . .

کسی شاید نمیداند . . .

کسی شاید نمیگیرد مرا از دست تنهایی . . .

تو میخوانی فقط شعری و زیر لب آهسته میگویی :

عجب احساس زیبایی . . . !

تو هم شاید نمیدانی . . . !

باز هم بلند شو

ایستادن کسی که زمینش زده اند

از کسی که به زور سر پایش نگه داشته اند

زیباتر است . . .

آدمها مثل کتابند...

از روی بعضی ها باید مشق نوشت و آموخت...

از روی بعضی ها باید جریمه نوشت و عبرت گرفت...

بعضی ها را باید نخوانده کنار گذاشت...!!*


و بعضی ها را باید چند بار خواند تا معنی شان
را فهمید!!

خوب بودن زیاد سخت نیست …
کافیست مهربانی کنی …
زبانت که نیش نداشته باشد و کسی را نرنجاند
همین خوبیست …
وقتی برای همه خیر بخواهی همین خوبیست …
وقتی محبتت بی منت باشد …
وقتی عشق بورزی ….
وقتی زیبایی اشخاص را ببینی ….
وقتی خوبی هایشان را ببینی
همین خوبیست …
مهم نیست که آدم ها چگونه اند
مهم نیست جواب سلامت را میدهند یا نه
تو سلام کن
سر به سر دلشان بگذار
شيطنت كن
بخند
همین خوبیست …
مهم این است که تو خوب باشی
آن ها روزی دلشان برای خوبی هایت تنگ می شود باور کن...

مرا جواب می کند
سکوت چشمهای تو
و باز تنگی نفس و باز هم هوای تو

دوباره می زند به این سر جنون گرفته ام
دوباره انقلاب من
دوباره کودتای تو

شفیعی_کدکنی

از آدمها نپرسید "چرا"ناراحتن.....!
برای اشکها و بغضهایشان..."دلیل"نخواهید..!
بغض های ناخواسته.....
گریه های بی اراده...
دلیل نمیخواهد...!!!
بهانه نمیشناسد...!
یک دل" پر "میخواهد...
و یک" حس" عجیب"...
که نه "او"میتواند توضیح دهد..
و نه "تو"میتوانی درک کنی..
پس "بدون"سوال کنارش باش...!!!
"همین"!!

از زاویه ی چشم های تومی ترسم
زمانی که هذیان می گویم
تو تب می کنی
و دست های من
با نقشه های عاشقانه اش می سوزد

فقط خدا می داند
دستمال های گریه ام
چند درجه تو را لرزانده اند
و چند باربا ورق های باطله مچاله شده ای


منيره_حسيني

در این طوفان
که ماهی هم
به دریا دل نخواهد زد!!!


کجا
با کشتی ات بردی
دلم را
ناخدای من!؟؟

گاهى …
دلت”به راه” نیست!!
ولى سر به راهى …
خودت را میزنى به “آن راه” و میروى…
و همه،
چه خوش باورانه فکر میکنند..
که تــو..
“روبراهى”….