شعر و شیدایی

                        

آنکه رخسار ترا اين همه زيبا مي کرد
کاش از روز ازل فکر دل ما مي کرد

آنکه مي داد ترا حسن و نمي داد وفا
کاشکي فکر من عاشقِ شيدا مي کرد

يا نمي داد ترا اين همه بيدادگري
يا مرا در غم عشق تو شکيبا مي کرد

کاشکي گم شده بود اين دلِ ديوانه ي من
پيش از آن روز که گيسوي تو پيدا مي کرد

اي که در سوختنم با دلِ من ساخته اي
کاش يک شب دلت انديشه ي فردا مي کرد

کاش مي بود به فکر دلِ ديوانه ي ما
آنکه خلق پري از آدم و حوا مي کرد

کاش درخواب شبي روي تو مي ديد عماد
بوسه اي از لب لعل تو تمنا مي کر

آنکه رخسار ترا اين همه زيبا مي کرد
کاش از روز ازل فکر دل ما مي کرد

آنکه مي داد ترا حسن و نمي داد وفا
کاشکي فکر من عاشقِ شيدا مي کرد

يا نمي داد ترا اين همه بيدادگري
يا مرا در غم عشق تو شکيبا مي کرد

کاشکي گم شده بود اين دلِ ديوانه ي من
پيش از آن روز که گيسوي تو پيدا مي کرد

اي که در سوختنم با دلِ من ساخته اي
کاش يک شب دلت انديشه ي فردا مي کرد

کاش مي بود به فکر دلِ ديوانه ي ما
آنکه خلق پري از آدم و حوا مي کرد

کاش درخواب شبي روي تو مي ديد عماد
بوسه اي از لب لعل تو تمنا مي کرد

هیچ وقت
عاشق زنانى نباش
که سکوت کرده اند
زیرا که
زخم هاى شان
سر باز مى کند...

#حیدر_اِرگولن

آنکه رخسار ترا اين همه زيبا مي کرد
کاش از روز ازل فکر دل ما مي کرد

آنکه مي داد ترا حسن و نمي داد وفا
کاشکي فکر من عاشقِ شيدا مي کرد

يا نمي داد ترا اين همه بيدادگري
يا مرا در غم عشق تو شکيبا مي کرد

کاشکي گم شده بود اين دلِ ديوانه ي من
پيش از آن روز که گيسوي تو پيدا مي کرد

اي که در سوختنم با دلِ من ساخته اي
کاش يک شب دلت انديشه ي فردا مي کرد

کاش مي بود به فکر دلِ ديوانه ي ما
آنکه خلق پري از آدم و حوا مي کرد

کاش درخواب شبي روي تو مي ديد عماد
بوسه اي از لب لعل تو تمنا مي کرد

تنها سببِ تنفسِ ممتد،تو...

در من ضربانِ قلب اگر باشد،تو...

تحليلِ جوابِ آزمايش مى گفت:

ده درصدِ خود منم،نود درصد تو...!

#علی_عطری

از همه کس گذر کنم ، از تو گذر نمی شود
مشکل تو وفای من ، مشکل من جفای تو

کن نظری که تشنه ام ، بهر وصال عشق تو
من نکنم نظر به کس ، جز رخ دلربای تو

جان من و جهان من ، روی سپید تو شدست
عاقبتم چنین شود ، مرگ من و بقای تو

از تو برآید از دلم ، هر نفس و تنفسم
من نروم ز کوی تو ، تا که شوم فنای تو

دست ز تو نمی کشم ، تا که وصال من دهی
هر چه کنی بکن به من ، راضی ام از رضای تو

مولانا

نازنیم بودی و نازت مرا دلگیر کرد

کاش میشد درد دلهای مرا تصویر کرد

هرچه کردم تا بدانی دوستت دارم نشد

تلخی ناباوری هایت دلم را پیر کرد

گرچه مال من نباشی تا ابد میخواهمت

بی تو گفتم مرگ اما مرگ هم تٱخیر کرد

باز کن میخانه ات را... مست ساز این شعر را
واژه هایی در غزل از جام چشمانت بریز


شک نکن شاعر شوم گر روزگاری در
غزل
جای "غ" "ب" باشد و جای "ز" هم غین ای عزیز !!!

عشق جز بخشش خدایی نیست
این به سلطانی و گدایی نیست

هر که او برنخیزد از سر سر
عشق را با وی آشنایی نیست

عشق وقف است بر دل پر درد
وقف در شرع ما بهایی نیست

هر که را باز عشق صید کند
بازش از چنگ او رهایی نیست

کار آن کس که عاشقی ورزد
به جز از عین بی نوایی نیست

چون رسیدم به نزد آن معشوق
کار جز عیش و دلگشایی نیست

هرچه عطار گوید از سر عشق
به یقین دان که جز عطایی نیست


#عطار

ﻧﻘــﺎﺵ ﺑـﺎﺷـﯽ!
ﭼـﻘــﺪﺭ ﻣﯽ ﮔﯿـﺮﯼ
ﺑﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺧﺎﻧﻪﯼﺳﯿﺎﻩ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺭﻧـﮓ ﮐﻨﯽ؟
ﺑـﻌـــﺪ ﺭﻭﯼ ﺩﯾــﻮﺍﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﻟـــﻢ
ﯾــــﮏ ﺭﻭﺯ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﮑﺸﯽ ﮐﻪ ﻧــــﻮﺭ ﺁﻓﺘـــﺎﺏ ﺗﺎ
ﻣﯿـﺎﻧﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺁﻣــــﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ !
ﺭﺍﺳﺘـــــﯽ ﻣـــﻦ ﺭﻭﯼ ﺻـــﻮﺭﺗــﻢ ﯾـــﮏ
ﺧﻨــــــﺪﻩ ﻣﯽ ﺧـــﻮﺍﻫـــﻢ،
ﻧــﺮﺥ ﺧـﻨـــــﺪﻩ ﭼﻨﺪ ﺍﺳﺖ؟ ﮔـــــﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﻧﯿﺴــــﺖ؟

وقت است

که بنشینی و

گیسو بگشایی

تا با تو بگویم

غم شبهای جدایی......


#هوشنگ_ابتهاج

گــــــــــاهی اون قـــــدر بـــــــد دلت مــــــــــــیشکنه...
که حتی...!
نــــای
اعتـــــراض
هــم
نــــــداری
فقـــــط
نگـــــــاه
میــــــکنی و
میــــــــــــــروی

هی غرور دل مرا نشکن، شاعرم، قلب پرترک دارم
شعرهایی پر از غم و اندوه، مثل آواز نی لبک دارم

حرف هایم تمام بی مزه، شعر هایم تمام بی نمک اند
از تو و چشم هات گفتم اگر، دو سه تا شعر بانمک دارم

چشم هایت که آفریده شدند، حتم دارم خدا هم عاشق شد
من خدا نیستم ولی به خدا، "با خدا درد مشترک دارم"

لبت آتش، ولی دلت باران، درد عشق تو درد بی درمان
آدمی یا فرشته یا شیطان؟ من به زیبایی تو شک دارم
دست هایم عجیب می لرزند، چشم هایم عجیب می بارند
گفتم عاشق نمی شوم اما،به گمانم که نم نمک دارم...


#نسترن_موحدی_نیا

من بودم و تنهايي و يک راه بي انتها
يک عالم گله و خدايي بي ادعا
گم شده بودم ميان ديروز و فردا
تا تو را يافتم.. با تو خودم را يافتم
صدايت در گوشم پيچيد
نگاهت در چشمانم نقش بست
نشان دادي به من آنچه بودم
آري، با تو رسيدم من به اوج خودم
نامم را خواندي.. گفتي بارانم
باراني شد دل و چشمانم
آري باراني شدم تا ببارم
اما اي کاش بداني تويي آسمانم
بي تو نه معنا دارد باران
نه معنا دارد خورشيد و نه رنگين کمان
اي که شبيه تر از خود به مني
بگو تا آخر راه با من هم قدمي

چِنان زِندانی اَم کَردَند آن چِشمان زیبایَت

که آزادَم نَخـواهَـد کَــرد عَفــو رَهبــَـری حَتـی...

امر به معروفم نکن...
معروف من چشمان توست...
دینم لبت...
فکرم غمت...
جانم میان جان توست

عشق تو را من اختراع کردم
تا در زیر باران بدون چتر نباشم.
پیام های دروغین از عشق تو برای خودم فرستادم!
عشق تو را اختراع کردم ...
چونان کسی که در تاریکی، تنها ،می خواند
تا نترسد.

غاده السمان

دلم تنگ است این شب ها ، یقین دارم که میدانی

صدای غربت من را از احساسم تو میخوانی

شدم از درد و تنهایی گل پژمرده و غمگین

ببار ای ابر پایئزی که دردم را تو می دانی

میان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم

چرا ای مرک عشقم چنین آهسته می رانی

زیر باران بیا قدم بزنیم
حرف نشنیده ای بهم بزنیم

نو بگوییم و نو بیندیشیم
عادت كهنه را به هم بزنیم

وزباران كمی بیاموزیم
كه بباریم و حرف كم بزنیم

كم بباریم اگر ولی همه جا
عالمی را به چهره نم بزنیم

چتر را تا كنیم و خیس شویم
لحظه ای پشت پا به غم بزنیم

سخن از عشق خود به خود زیباست
سخن عاشقانه ای بهم بزنیم

قلم زندگی را به دست دل است
زندگی را بیا رقم بزنیم

قطره ها در انتظار تواند
زیر باران بیا قدم بزنیم

نه شبم هست و نه روز و نه قرارِ دگرم

رفتی و فاصله ها با من حیران گفتند
قصه ای را که ندانستم و آمد به سرم

مثل یک تکه ی سرگشته ی افتاده به موج
من در اندیشه ی بی ساحل تو غوطه ورم

رَسم این است که من ناز کنم تا تو نیاز
منِ لیلا ز تو مجنون تر و دیوانه ترم

اندکی گفتم و این قصه دراز است هنوز
که شب عشق تو را نیست هوای سَحَرم