شعر و شیدایی

                        

من کمی بیشتر از عشق
تو را می فهمم

عشق ،
راه و روش بچه دبستانی هاست ...!

من

عادت کرده ام

هر صبح

قبل از باز شدن چشم هایم

دوستت داشته باشم ؛

وَ برایم مهم نباشد که تو

درکجای این شهرِ شلوغ

به فراموش کردنم مشغول هستی ...

#مینا_آقازاده

عاشق که شدی...
معنی خنده های تواوج
گریه رو میفهمی...
معنی عصبی بودن
موقع دلتنگی رومیفهمی...
معنی ارام شدن یا صدای
معشوق رو میفهمی...
معنی داغون شدن
ازدوری معشوق رو میفهمی...
معنی ذل زدن به دیوار
و سکوت های طولانی رو
میفهمی...
معنی حساسیت روی
شاخه گل های خشک شده
رومیفهمی..
عاشق که بشی تازه معنی
خیلی چیز ها میفهمی..

بعد از ما
داستانمان
از عکس ها لو می رود
آلبوم ها
جعبه های سیاهند.

#محسن_بیدوازی

غزل سرودن من هم حکایتی دارد
به این بهانه دلم با تو صحبتی دارد

گلایه کردی و گفتی مزاحمت هستم
مگر شنیدن حرفم چه زحمتی دارد؟

مگر تو غربت چشمِ مرا نمی بینی؟
شکستن دل بی کس چه لذتی دارد؟

من آن زمان که شدم عاشقت نفهمیدم
زیارت رخ ماهت مصیبتی دارد!

تو آن خمی که به ابروی خود می اندازی
برای کشتن عاشق چه دقتی دارد!

" فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت"
کرشمه های نگاهت چه حکمتی دارد؟

تو ناز میکنی و آن نگاه طنّازت
به سمت هرکه بیفتد سعادتی دارد

هنوز هم تو برایم شبیه بارانی
هنوز ابر نگاهت ... محبتی دارد

کاش چشم بگذارم
تا ده بشمارم
محو شوم
دور شوم
گم شوم
پیدا شوی
پیدایم کنی
و بگذاری باور کنم
کسی
محضِ رضایِ خودِ خودِ خودم
دنبالِ ردِ پایم آمده است

ز سر کرشمه یک ره نظری به روی من کن

به عنایتی که دانی گذری به سوی من کن

منم و دلی و دردی ز غمت چو ناتوانان

به زکوة تندرستی نظری به سوی من کن

بی‌وفایی می‌کنی من هم تماشا می‌کنم
فرصتی تازه برای گریه پیدا می‌کنم

دوستت دارم... ولی می‌ترسم از رسوا شدن
هرچه از زیباییت گفتند حاشا می‌کنم

من که یک لشکر حریفم نیست تسلیم توام
با رقیبان پیش چشمانت مدارا می‌کنم

هرچه از دنیا به دست آورده‌ام تا پیش از این
خرج عمر رفته‌ام از دار دنیا می‌کنم

سوختم چون شمع... اما ریشه ام را ساختم
خانه‌ای دیگر بر این ویرانه برپا می‌کنم

از کنارم رفته‌ای اما به یادم مانده‌است
خاطراتی که دلم را خوش به آن‌ها می‌کنم...

آهـــــــــــــــــــــــ ـــــای / زندگی /

کمی درنگ کن ...

تا آبی به صورتم بزنم ...

نفسی تازه کنم...

دیگر نمی توانم ... هم پایت بـــــــــدوم...!!!

در من
دیـوانه ای جا مانده
که دست از
دوست داشتنت بر نمیدارد
با تو قدم میزند
حـرف میزند
میخندد
شعـر میخواند
قهوه میخـورد
فقط ..
نمیتواند
در آغوش بگیردت ...
به گمانم
همین بی آغوشی
او را
خواهد کشت ...

اونورِ این‌ شب‌ِ کلَک‌
من‌ و ترانه‌ تَک‌ به‌ تَک‌
خونه‌ می‌ساختیم‌ روی‌ باد،
دریا می‌ریختیم‌ تو اَلَک‌

مسافرای‌ کاغذی‌
رَد شده‌ بودن‌ از غبار
تو قصه‌ باقی‌ مونده‌ بود
شیهه‌ی‌ اسب‌ِ بی‌سوار

گفته‌ بودن‌ صدتا کلید
برای‌ ما جا می‌ذارن‌
مزرعه‌های‌ گندمو
برای‌ فردا می‌ذارن‌

فردا رسید و خوشه‌ یی‌
تو دست‌ِ ما باقی‌ نموند
سقف‌ِ ستاره‌ها شکست‌،
رو سرمون‌ طاقی‌ نموند.

تو سفره‌مون‌ همیشه‌ سین‌ِ ستاره‌ کم‌ بود
همیشه‌ تا رسیدن‌ فاصله‌ یک‌ قدم‌ بود
تو بازی‌ِ کلاغ‌ پَر ، هیچکی‌ نشد بَرَنده‌،
قصه‌ی‌ ما همین‌ بود: پرنده‌ بی‌ پرنده‌

کسی‌ به‌ ما نشون‌ نداد
که‌ انتهای‌ خط‌ کجاست‌
آهای‌ درختای‌ انار!
دیکته‌ی‌ بی‌غلط‌ کجاست‌

چرا تو آسمونمون‌
پرنده‌ گوشه‌گیر شده‌
چرا نمی‌رسیم‌ به‌ هم‌
چرا همیشه‌ دیر شده‌

تو دفترِ سکسکه‌مون‌
چن‌ تا ترانه‌ خالیه
چن‌ تا ترانه‌ قصه‌ی‌
ممتدِ بی‌خیاله‌

چن‌ تا صدای‌ بی‌صدا
سکوتو فریاد می‌زنه‌
زغال‌ِ شام‌ِ آخرو
دستای‌ کی‌ باد می‌زنه‌

تو سفره‌مون‌ همیشه‌ سین‌ِ ستاره‌ کم‌ بود
همیشه‌ تا رسیدن‌ فاصله‌ یک‌ قدم‌ بود
تو بازی‌ِ کلاغ‌ پَر ، هیچکی‌ نشد بَرَنده‌،
قصه‌ی‌ ما همین‌ بود: پرنده‌ بی‌ پرنده‌

يغما گلرويى

گاهی چه بی گناه ، دلت پیر میشود
اینجا همان دمی است که زود دیر میشود

گاهی به رغم تشنگی عشق ، عاقبت
با حسرتی فقط ، عطشت سیر میشود

گاهی همان دو چشم که رامت نموده بود
بی رحم چون کمان کمانگیر میشود

گاهی همان گلی که به دل پروراندیش
خارش به سینه ات چه نفس گیر میشود

گاهی که آرزوست بغل سازیش به مهر
تنها سراب اوست که تصویر میشود

گاهی نیایشت که فقط بهر وصل بود
چون نیست قسمتت ، به دلت تیر میشود

گاهی صدای بارش باران که دلربا ست
با چتر تک سواره چه دلگیر میشود

گاهی که ضرب و جمع به راهی نمی رسد
من کم شوم ز یار ، چه تفسیر میشود

گاهی مسیر عشق ، ز پیکار عقل و دل
از تیزی و خطر ، چو شمشیر میشود

گاهی که منطقت ندهد پاسخت به دل
باید نشست و دید ، چه تقدیر میشود . . . ♣️🌟♣️

دوش دیدم وسط کوچه روان پیری مست..
برلبش جام شرابی وسبویی در دست..
گفتم نکنی شرم از این می خواری؟
گفتا که مگر حکم به جلبم داری!؟
گفتم تو ندانی که خدا مست ملامت کرده؟
در روز جزا وعده به اتش کرده؟
گفتاکه برو بی خبر از دینداری
خود را به از باده خوران پنداری؟!
من می خورمو هیچ نباشد شرمم
زیرا به سخاوت خدا دل گرمم..
من هرچه کنم گنه از این می خواری
صد به ز تو ام که دایما هشیاری..
عمر زاهد همه طى شد به تمناى بهشت
او ندانست که در ترک تمناست بهشت
این چه حرفیست که درعالم بالاست بهشت
هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت
دوزخ از تیرگی بخت درون من و توست
دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت...

(صائب تبریزی)

📚
صبا ز طره یِ جانان من چه می‌خواهی
ز روزگار پریشان من چه می‌خواهی؟

دلم ببردی و گویی که جان بیار ای دوست
به حیرتم که تو از جان من چه می‌خواهی؟

دوباره آمدی ای سیل غم‌، نمی‌دانم
دگر ز کلبه یِ ویران من چه می‌خواهی؟

جز آشیانه یِ بلبل گلی به شاخ نماند
صبا دگر ز گلستان من چه می‌خواهی؟

کمال یافت نهالت ز آب چشم «‌بهار»
جز اینقدر، گل خندان من چه می‌خواهی‌؟


#بهار

"بارِ جُــو" را عوضِ "خوشه ی گندم" نزنیــم

دلمان ترکیه ای گشــته دم از"قُــم"نزنیم

اینهمه عشق مجازی که چنین مُد شده است

همه کشـک است،دروغ است،توهّـــم نزنیم

#سید_صادق_رمضانیان

🌨☃🌨
یک شب تمام قلب من از غصه ویران میشود
چشمم به پشت پرده ای از اشک پنهان میشود

آن شب صدای خسته ام تا آسمانها می رود
حتی خدا هم آن شب از غصه پریشان میشود

در من تمام رنگها، آن شب به زردی میرود
پشت بهار طوسی ام، آن شب زمستان میشود

سمفونی تنها شدن، موسیقی غمگین من
آواز سرد نی به لب، آن شب چه نالان میشود

بال و پرم میریزد و پاییز دیگر می رسد
تک برگ های روح من، رقصان و ریزان میشود

من میروم از زندگی، از پوچی و دلبستگی
دنیا به دنبالم ولی آن شب چراغان میشود

وقتی که جسم سرد من در خاک آرامش گرفت
چشم حسود زندگی، از غصه گریان میشود....♣️
🌨☃🌨

،


دل ما دلواپست بود

اما تو نگا نکردی

من چی گفتم که تو این طور

که به من عتنا نکردی ؟

کوله بار غم به دوشم

تو چرا صدا نکردی

خار حسرت توی چشمام

تو چرا وفا نکردی

✅

صحبت های مان

تلفن ها را گرم میکند

ما دورنمای مهربانی داریم

آنقدر مهربان

که از پشت پنجره ها

برای هم دست تکان می دهیم

اما،

به هم که رسیدیم،

باز به پنجره فکر می کنیم

من کہ شاعر نیستم تا عاشق شعرم شوی
من فقط یک عاشقم بگذار تا شعرم شوی...

بامن از ماندن بگو رفتن تباهم می کند
خوب میدانی غمت خانه خرابم می کند

من به لبخند دوچشمان تو عادت کرده ام
ترک عادت هم که می دانی چه کارم میکند؟!

قدر یک دم دست هایت را زدستانم مگیر
فکر یک دم بی تو، بر مردن مجابم می کنی

آدم ها می آیند ،

زندگی می کنند، می میرند و می روند ............

اما فاجعه ی زندگی ‌تو ، ‌آن هنگام آغاز می شود که..........

آدمی ، می رود اما نمی میرد

می ماند و نبودنش در بودن تو

چنان ته نشین می شود که تو می میری ، در حالی که زنده ‌ای ........


.