شعر و شیدایی

                        

ترسم که تو هم یار وفادار نباشی

عاشق کش و معشوق نگه دار نباشی

من از غم تو هر روز دوصد بار بمیرم

تو از دل من هیچ خبردار نباشی

دلبرم چاق که نه ! باب دل یار شده...


شکل آن سوگلی دوره ی قاجار شده

کوله باریست پر از هیچ،که بر شانه ی ماست...
گله از دست کسی نیست، مقصر دل دیوانه ی ماست...
كاش می شد بچگی را زنده كرد...
كودكی شد، كودكانه گريه كرد...
شعرهای (قهر قهرم تا قيامت) را سرود...
آن قيامت، كه دمی بيشتر نبود...
فاصله با كودكی، با ما چه كرد؟!
كاش می شد بچگانه خنده كرد...
کاش می شد همچو آواز خوش يک دوره گرد، زندگی را بار ديگر دوره کرد...

برخيز و خود را از همه چيز خالى كن :
از احساسِ بدبختى هايت؛
يأس هايت ؛
خشم هايت ؛
حسادت هايت ؛
رنج هايت ؛
غم هايت ؛
لذت هاى حقيرت ؛
رقابت هاى مضحك و خنده دارت ؛
هر چه را كه مى يابى، بيرون بريز.
وقتى خود را خالى كنى؛
همه چيزو همه كس ميشوى .
قطره بودى، دريا ميشوى .
جزء بودى، كل ميشوى .
به محض رهايى از اينها :
خشم و خشونت و خامى تو از بين مى رود.
لطيف ميشوى .
خدا گونه ميشوى : مهربان و بخشنده

همیشه خود‌تان را با خود‌تان مقایسه کنید نه با دیگران.
مقایسه خود با دیگران و اینکه نتیجه تلاشتان چه بوده
و در چه جایگاهی قرار گرفته‌اید،
کشنده انگیزه و قوه خلاقیت انسان است.
همیشه افراد بی‌شماری هستند که از شما تواناترند
و معدود افرادی هم هستند که از همه پیشی گرفته‌اند؛
هم از بعد مادی و هم معنوی،
بنابراین فقط قوای خود را روی خود، برنامه‌ای که در پیش دارید
و البته نتیجه‌ای که عایدتان می‌شود، متمرکز کنید
و دریابید که چگونه می‌توانید برنامه‌ریزی ذهنی‌تان را بهبود ببخشید و به مرحله اجرا در آورید.

"کریستن دی لارسن”

"انسان سالم"
کينه نمي ورزد،
دوست مي دارد،
خجالت نمي کشد،
خود را باور دارد،
خشمگین نمیشود و مهربان است...

"انسان سالم"
حرص نمي خورد،
همه چيز را کافي مي داند،
حسد نمي ورزد و خود را لايق مي داند...

"انسان سالم"
نيازي به رقص و پايکوبي و تظاهر به خوشي ندارد،زيرا شادکامي را در درون خويش مي جويد و مي يابد...

"انسان سالم"
براي بزرگداشت خود احتياج به تحقير ديگران ندارد، زيرا خوب مي داند که هر انسان تحفه الهي است...

"انسان سالم"
دوست خواهد داشت و مهر خواهد ورزيد...

خار خندید و به گل گفت سلام
و جوابی نشنید
خار رنجید ولی هیچ نگفت

ساعتی چند گذشت
گل چه زیبا شده بود
دست بی رحمی نزدیک آمد،گل سراسیمه ز وحشت افسرد
لیک آن خار در آن دست خلید و گل از مرگ رهید

صبح فردا که رسید
خار با شبنمی از خواب پرید
گل صميمانه به او گفت سلام...

گل اگر خار نداشت
دل اگر بی غم بود
اگر از بهر كبوتر قفسی تنگ نبود،
زندگی
عشق
اسارت
قهر و آشتی
همه بی معنا بود...

دوباره ساعت صفر و غزل غزل باران
شروع نم زده ی جاده های بی پایان

دوباره وصل و فراق و قرار عاشقی و
تمام خاطره هایی که میشود اکران...

مسیر گردش ساعت ،عبور ثانیه ها
دوباره عمر گرانی که میرود آسان...

دوباره برزخ تردید ، دوباره جبر و فراق..
و مانده خیره نگاهی ، بگوشه ی ایوان

دوباره راه گلو را چه بی سبب بسته
غمی که چاره ندارد به عالم امکان !

برای حافظ شیراز حکایتی دارم ..
رواق منظر چشمم ،زگریه شد ویران

میان دست نجیبت بیا و حبسم کن
در این بهشت خیالی چه بهتر از زندان

قرار عاشقیم را همیشه این ساعت
به کوک یاد تو ارم، تو ای به از انسان...

#امین_قنبری

فانوس نمیخواهد، از نور تو مهتابم
آرام تر ای امواج، من معنی گردابم

درکوچه ي رویایم،چشمان تو روشن شد
پلکی زده اي برهم،برهم زده اي خوابم

با خنده ی لبهایت، خورشید اذان میگفت
من تشنه ي لبخندت، او تشنه ي محرابم

سبزاست كوير اما، با ناز سرانگشتت
من را تو نوازش كن،ديريست كه بي تابم

آرامش دریاها، از آن دل دریایي ست
همدل شــده ام با تو، آرامشِ مردابم

مانند درختی پیر، در حسرت یک شعله
آتش بِکشم امشب، من دور ِز هر آبم

مرا آرام بخوانید.....
تمام نوشته هایم از خـــــــســــــــتــــــــگـــــــی درد میکند. . .
تنهایـــــــــی
شاهکاری میسازد به نامِ دیوانــــــــــگی...!
و من این شاهکــــارِ را به قیمتِ همهٔ فصلهایِ قشنگِ زندگیم خرید ام... ツ ツ
تو هر چه میخواهـــــــــی مـــــــرا بخوان....
دیوانـــــه، خود خــــواه،بی احساس....
نمیــــفروشــــــــم تنهايي ام را...!!! ツ ツ
این روزها دلم اصرار دارد فریاد بزند؛
اما . . .
من جلوی دهانش را می گیرم،
این روزها مـــــــن حوصله ی خودمم راهم ندارم ..

بگذشت شب ز نیمه و من با خیال دوست
میناصفت بگوشه ی میخانه ام هنوز

از شعله ی نگاه تو پروا نمیکنم
ای شمع من! بسوز که پروانه ام هنوز

ما بر در عشق حلقه کوبان
...
تو قفل زده کلید برده !!!!


مولانا

آنقدر حافظ گشودم در پی تو شب به شب....!!!

جان حافظ زین همه بی مهریت آمد به لب.....؟!!

باز هم شب شد و من ماندم و تکرار غزل

قلمی دست من افتاد به اصرار غزل

مبحث هندسه و یک ورق کاغذ و بعد

محور عشق من و چرخش پرگار غزل

رُک بگویم... از همه رنجیده ام !!!
از غریب و آشنا ترسیده ام !!!

با مَرام و مَعرفت بیگانه اند !!!
من به هَر سازی که شُد رقصیده ام !!!

در زمستانِ سکوتم بارها ،،،
با نگاهِ سردِتان لرزیده ام !!!

رد پای مهربانی نیست...نیست...!!!
من تمام کوچه ها را دیده ام !!!

سالها از بس که خوش بین بوده ام !!!
هر کلاغی را کبوتر دیده ام !!!

وزنِ احساس شما را بارها ،،،
با ترازوی خودم سنجیده ام !!!

بی خیالِ سردیِ آغوشها ...!!!
من به آغوش خودم چسبیده ام !!!

من شما را بارها و بارها ...
لا به لای هر دُعا بخشیده ام...!!!

چشم زیبای تو شورای نگهبان شده است
وصلاحیت من وارد میدان شده است

من به اصلاح خودم در طلبت کوشیدم
وهمین کوشش من فتنه دوران شده است

#مسعودمحمدپور

دو ماه ﺩﯾﮕﺮ اﻣﺮﻭﺯ پاﺭﺳﺎﻝ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﮐﻤﯽ ﺳﺎﺩﻩ . ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺧﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻭﻗﺪﺭﯼ ﻋﺎﺩﯼ !
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ و
ﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ چشممان ﭘﯽ ﻓﺮﺩﺍﺳﺖ .
ﺍﻓﺴﻮﺱ ! به فکر پاییز
ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ
ﻭ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺑﻬﺎﺭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ فدا ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ .
ﺟﺸﻦ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ عید ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ و
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ با اﺧﺘﻼف ﭼﻨﺪ ﺗﺎﺭ موی ﺳﭙﯿﺪ ﺗﺮ !!!!

این تلگرام چرا هی نفسش می گیرد؟!
گاه گاهی بکند هنگ و گهی می میرد!

تو نه عاشق شدی و هیچ نخواندی شعرم
آخرش گوشی من را پدرم می گیرد!!

ﺑﮕﺬﺍﺭ " ﺩﻧﯿﺎ " ﺭﺍ...
" ﺁﺏ " ﺑﺒﺮﺩ!
ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ. . .
" ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﺁﺭﺍﻡ "
ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ " ﺁﺭﺍﻣﺶ " ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ
" ﺳﺪ " ﻫﻢ ﺑﺴﺎﺯﯼ؛
ﻓﻘﻂ. . .
ﻣﺸﻖ " ﺑﭽﻪ ﻫﺎ " ﺭﺍ ﺯﯾﺎﺩ ﻣﯿﮑﻨﯽ...
ﯾﮏ " ﺳﯿﺐ " ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻭ؛
ﻫﻤﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ " ﺟﺎﺫﺑﻪ " ﺭﺍ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ...
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ " ﺍﻧﺴﺎﻥ " ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩند
ﻭ؛
" ﻫﯿﭽﮑﺲ "
ﻣﻔﻬﻮﻡ " ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ " ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻧﮑﺮﺩ...

شاعر شدنم جبری ست در حداقل امشب
دستان تو تسبیحی ست در دست غزل امشب

چشم تو چه شیرین است هر وقت که میخندی
القصه که بیهودست این ظرف عسل امشب

انکار نکن...انگار، اشک است که می آید
دل تنگی ات افتادست در دستِ بغل امشب

میخندی و چشمانت از شرم سرازیر است
این گونه رقم خوردست از روز ازل امشب

هر لحظه هزاران شعر از چشم تو می ریزد
شاعر شدنم جبری ست در حداقل امشب!