شعر و شیدایی

                        

آخرین بار ڪه من از تهِ دل خندیدم

علتش پـول نبود

انعڪاسِ جُوڪ هر روز نبود

علتش، چهره‌یِ ژولیده‌یِ یڪ دلقڪ,

یا زمین خوردن یڪ ڪور نبود …

من بهِ « من » خندیدم !

ڪه چو یڪ دلقڪ ِگیج

نقش یڪ خنده به صورت دارم و دلم میـــگرید …!

💔 💔

لهجه ی شعرهایم
کمی غمگین است .
دلتنگی فصل نمی شناسد ،
روز نمی داند ،
ساعت نمی شمارد.
همچون سنجاق
به پیراهن تنهایی من دوخته شده است .
چه جمعه باشد چه نباشد.

صبر پرید از دلم
عقل گریخت از سرم
تا به کجا کشد مرا
مستی بی امان تو ...

مولانا

يك بغلْ شعر و غزلْ ، تقديمِ آن چشمانِ "تو" ست

بيتْ بيتِ اين غزلها ، بوسه بر دستانِ "تو" ست

سجده گاهِ هر نمازم ، جاىِ پايتْ اى "عزيز"

اين من و اين شعرهايم ، حبسْ در زندانِ "تو" ست.

فالشان و حالشان تلخ است و شیرین میزنند
عمق ِ فنجان قهوه ی ِ چشم ِ غلیظی دیده اند

من نمیدانم چرا دیوانه ها عاشق ترند
آخر از این عشق ِ لامصب چه چیزی دیده اند

دستهای تو

همان یک اتفاق تازه است


کاشکی برگردنم

این اتفاق افتاده بود !

عاشقی درد است و تحقیر است ، فکرش را نکن.
دست و پا گیر است و زنجیر است ، فکرش را نکن.

هم جدایی ، هم وصالش ، قصه و افسانه است.
دم به دم با ناله درگیر است ، فکرش را نکن.
قلب عاشق ، دائما در معرض نیش است و بس .
عاقبت هم زخم شمشیر است ، فکرش را نکن.

گر بخواهم رويِ چشمان تو من قيمت نَهم



كلِ دنيا يك طرف چشمان عشقم يك طرف

چون در گذرم به باده شویید مرا

تلقین ز شراب  ناب  گویید  مرا

خواهید به روز حشر یابید  مرا

از خاک  در میکده  جویید  مرا

 
🌹🌹

کاش هیچ پنجره ای
تو را به خیابان نشان نمی داد
می ترسم از حسادت معشوقه هایی
که هر شب
با خاطره ی چشم های تو
بوسیده می شوند 

ديگر

دارد به سرم می زند

دوستت دارم را

بگويم

و تو

از همين امشب

شعرهايم شوی ...🌹🌹

ﻋﻄﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﺴﺖ ﻣﺴﺘﻢ ﻣﯿﮑﻨﺪ ..ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻏﻢ ، ﺧﻮﺩ پرﺳﺘﻢ ﻣﯿﮑﻨﺪ .ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ،ﺍﺳﯿﺮﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ ...
ﯾﺎﺩ ﺍﯾﺎﻡ ﻗﺪﯾﻤﻢ ﻣﯿﮑﻨﺪ .....
ﯾﺎﺩ ﺩﻭﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﻬﺎ پاﮎ ﺑﻮﺩ .....
ﭼﺸﻤﻬﺎ ﮔﻮﯾﺎﯼ ﻋﺸﻘﯽ ﻧﺎﺏ ﺑﻮﺩ .ﻋﺸﻘﻬﺎ ﺑﻮﯼ ﻫم آﻏﻮﺷﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ .ﻗﻮﻟﻬﺎ ﺭﻧﮓ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺳﺘﻬﺎ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﻗﻠﺒﻬﺎ ﺁﻫﻮﯼ ﻫﺮ ﺩﺷﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩ .....
ﻋﻬﺪﻫﺎ ﺳﺎﺩﻩ ،ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺭﯾﺸﻪ ﺑﻮﺩ .ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻮﻩ ﮐﻨﺪﻥ پیشه ﺑﻮﺩ

دلا دیشب چه می کردی تو در کوی حبیب من!؟
الهی خون شوی ای دل
توهم گشتی رقیب من؟
خیال خود به شبگردی
به زلفت دیدم و گفتم:
رقیب من چه میخواهی تو از جان حبیب من؟
نهیبی میزدم با دل که زلفت را نلرزاند
ندانستم که زلفت هم، بلرزد با نهیب من!
خوشم من با غم عشقت
طبیب آمد جوابش کن
حبیبم
چشم بیمار تو
بس باشد طبیب من....


"شهریار"

در جهان عاشق شدن یادم نبود

دوستی با هیچ کس کارم نبود

بعد عمری با یکی یکتا شدم


فکر کردم صاحب دنیا شدم

تا تویی در خاطرم با دیگران بیگانه ام

با خیالت همنشین با دوریت دیوانه ام....... 

با من بمان و حرف دلت را دوتا نکن
در شهر من علیه دلم کودتا نکن

حالا که از بهشت تو جا مانده ام، مرا
در پای ایستگاه جهنم رها نکن

بگزار پا به شعر من ای حس ناگریز
فکر ردیف و قافیه های مرا نکن

حق من این نبود دور از تو بشکنم
حقم اگر فراق تو باشد ادا نکن

کردی دعای صبر...دعایت مرا شکست
در حق هیچ آیینه ای این دعا نکن

با ابرهای معجزه بر روح من ببار
جغرافیای قلب مرا بر ملا نکن..

💗

امروز ...
نه هــــوا خـــراب است ..
نه حـــواســــم پرت است ...
و نه کسی دلـــم را شکسته !!!
فقـــــط.....
کمی از مــــن
هوای کمی از "تــو" را دارد....
تمام تو ...

مـــال من است .....
من خودخواهم ...
در مالـکیت تو ..
من لجبازم ..
در دوست داشـتنت .....
من مغرورم به احساست ......
چون
تــــو ..
تنها تعلق معلــق در خـــاطر من 
و این تمام داشتن من است
دوستت دارم.

در ميان روزها از "روز دوم" بدم می آيد .....
روز دوم بی‌رحم‌ترين روز است و با هيچکس شوخی ندارد ...
در روز دوم همه‌ چيز منطقی ست ...
حقايق آشکار است و به هيچ وجه نميتوان سر ِخود را شيره ماليد..!!

مثلا ، روز اول مهر ...
هميشه روز خوبی بود ...
آغاز مدرسه بود و خوشحال بوديم ...
اما امان از روز دوم ...!!
روز دوم تازه می‌فهميديم که تابستان تمام شده است ...

يا مثلا روز دوم بازگشت از سفر ...
روز اول خستگی در می‌کنيم ، حمام می‌کنيم
اما روز دوم ، تازه می‌فهميم که سفر تمام شده است ...
طبيعت و بگو بخند با دوستان و عشق و حال تمام شده است ...

يا وقتی کسی از دنيا ميرود ...
روز اول ، خدا بيامرز است و روز دوم ، عزيز از دست رفته !!

و اما جدایی ...
روزِ اول شوکه‌ايم و شايد حتی خود را آماده کنیم برای زندگی جديدی که در راه است ...
اما دريغ از روز دوم ...!!
تازه می‌فهميم کسی رفته...
تازه می فهميم حال‌مان خوب نيست ...
تازه می فهميم که تنهایی بد است ...

بايد روز دوم را خوابيد ...
بايد روز دوم را خورد ...
بايد روز دوم را مُرد ...

این موج گیسوان خروشنده ی تو نیست
این سیب سرخ ساختگی خنده ی تو نیست
 ای حُسْنت از تکلف آرایه بی نیاز
اغراق صنعتی است که زیبنده ی تو نیست
در فکر دلبری ز من بی نوا مباش
صیدی چونین حقیر برازنده ی تو نیست
شب های مه گرفته ی مرداب بخت من 
ای ماه جای رقص درخشنده ی تو نیست
گمراهی مرا به حساب تو می نهند
این کسرشأن چشم فریبنده ی تو نیست؟
دنبال عشق گشتم و چیزی نیافتم 
جوینده ای که گم شده یابنده ی تو نیست
ای عمر چیستی که به هر حال عاقبت
جز حسرت گذشته به آینده ی تو نیست

#فاضل_نظری

یک وجب از صورتت تا بوسه هایم مانده بود
شرم ناز گونه هایت دست من را خوانده بود

دست می انداخت عطر گیسوانت یاس را
وه که پیچ و تاب مویت باد را پیچانده بود🌹