بهزاد لابی :
اتفاقا وقتی من اون خبر رو خوندم گفتم چه کاری کرد! البته نه به این دلیل که حرفش درست نیست بیشتر به این دلیل که مردم ما هیچ نوع اشتباهی رو حاضر نیستن بپذیرن و معمولا هم خیلی بیشتر لج میکنن و تا آخر یه کلام میشن تا برن اونور ...
البته کلیت حرفش خیلی منطقی بود بلوغ سیاسی یه چیزی هست که یه شبه به دست نمیاد و اول شهرهایی که بیشتر توش مسائل جریان داره بهش میرسن.
در مورد کشورها هم همینطوره هر چی هم ما سعی کنیم بگیم نخییییرم ما از هر نظر از اروپایی ها جلوییم چیزی رو حل نمیکنه که بدتر میکنه. در مورد شهرها و مراکز استانها و پایتخت هم این مسئله وجود داره.
ما اگه خدا بخواد داریم به سمت همتراز شدن دو گروه پیش میریم و این خودش به تنهایی بخش مهمی از مشکلات رو رفع میکنه. تو این چندین سال گذشته همه قدرت دست یه گروه بود که خوب مطمئنا نتیجه ای جز رکورد زدن توی فساد در همه زمینه ها نداشت. یا حتی ما پذیرفتیم بعضی از مراکز قدرت خیلی طبیعیه که تماما تحت اختیار یه گروه باشن و اصلا کسی از گروه مخالف حتی در حد کارمند ساده اون جاها هم نمیتونه پیش بره.
اما وقتی قدرت متوازن شد تو کشور و گروههای مختلف باشن خودش شفافیت میاره. الان مثلا دولت روحانی اومده و فسادهای گسترده گروه مقابل رو علنی کرده و بعضی رو دادگاهی حتی. ولی چون طرف مقابل قوی هست و توی مجلس، مراکز قدرت نظامی، غیر نظامی و ... هم کلی نفوذ داره میتونه مراقب باشه که اگه دولت روحانی هم خواست فساد بیاره رو کنه. این خودش خیلی خوبه که طرفین قدرت معرفی خودشون و نقد طرف مقابل رو داشته باشن و اگه بهترین آدم های دنیا هم همه امکانات در انحصارشون باشه و هیچ نیروی ناظر یا بازدارنده ای نباشه حتی اگه خودشون فاسد نشن جتما اطرافیانشون فاسد میشن.
