وزیر اعظم چه گرد و خاکی هم کردی وقتی اومدی

منم خیلی نمیخوام بحث رو کش بدم قفط یه نظر شخصی بدم و بریم اداکه چالش.
اون بخشیش که مربوط میشه به افراد و خود شخص درسته آدم باید حواسش باشه توی رقابت و کار و همه بخشهای زندگی بیشتر از اینکه روی پایین کشیدن دیگران و مخالفانش تمرکز کنه حتما باید روی خودش کار کنه و به جای شعار دادن و دیگران رو گوشه دیوار گیر آوردن روی بهبود خودش و زندگیش در همه ابهاد کار کنه.
اما تو مسائل اقتصادی مهمترین راهی که وجود داره تا حق و ناحق نشه و فساد و ... خیلی کمتر پیش بیاد، دور شدن دست دولت و سازمان ها از مسائل اقتصادی هست. وقتی مسائل اقتصادی بیاد دست خود مردم و همه کارها از طریق شرکت های واقعا خصوصی اتفاق بیفته، طبیعتا بخش عمده ای از این فساد خود به خود از بین میره. چون دیگه بودجه یا همون پول بی زبونی وسط نیست که بدون زحمت بدست اومده باشه تا اشخاص بکشنش بالا و به نام خودشون و اطرافیانشون مصادره ش کنن. دیگه هر کسی که کاری رو انجام میده، همه خوب و بدش میشه برای همون گروه خصوصی پس همه تلاششون رو میکنن که چرخش بهتر و بهتر بچرخه و پولش جاهایی بره که کار لنگ نمونه و سرمایه گذاری ها و خلاصه همه چی درست باشه. چون پولیه که خودش یا خودشون درآوردن و بهتر از هر کسی لیاقتش رو دارن که بدونن کجا خرجش کنن.
فقط میمونه نظارت دولت و اورگانهای نظارتی که ببینن شرکت ها در رقابت با هم حقی نا حق نکنن و قوانین منصفانه ای رو بذارن و بهش نظارت کنن که رقابت بتونه تا حد ممکن سالم و خوب پیش بره.
اینجا دیگه مدیرعاملی که مثلا شرکتش ایکس میلیارد سود داده، خودش میدونه که اگه سرمایه گذاری نکنه و این پول رو بریزه به حساب عمه و خاله، خودشه که متضرر میشه و ورشکست میشه و اونوقت کلا کارا خود به خود زیر نظر قانونی که مجری خودش منتفع نیست خیلی بهتر پیش میره.