بانو :
اوه هنوز فردا نشده؟
و اما چالش...
دوستان زیباکده ای دعوتن ب چالش وصیت !!!!
محبت کنید ما رو در جریان تمام یا قسمتی از وصیت نامه تون بگذارید،
متنی شعری .... کوتاه بلند ... شوخی جدی .... با مخاطب بدون مخاطب ....
نگید وصیت نامه ندارما قبول نیست
دعوت میکنم از دوستان خوبم مونا مونا و آهو
بسم الله
رفقا ...سلام :)
شرمنده کمم پیدا بود ...یعنی کم پیدا بودم :)
این کامنت دو تا تصور در من ایجاد میکنه ...
اول احساسی (یعنی تا خودنم چه چیزی توی ذهنم نقش بست )
دوم طنازی (یعنی چقد فضای گفتن کلمات به طنز داره این موضوع )
توی این پست ...اولین تصور من از وصیت نامه رو مرور میکنم
قسمت های از دیالوگ فیلم مادر
مادر
مادر(رقيه چهره آزاد)
مادر: سر شام گريه نكنين، غذا رو به مردم زهر نكنين. سماور بزرگ و استكان نعلبكي هم به قدر كفايت داريم،
راه نيفتين دوره در و همسايه پي ظرف و ظروف.
آبرو داري كنين بچه ها،
نه با اسراف. سفره از صفاي ميزبان خرم مي شه نه از مرصع پلو. حرمت زنيت مادرتون رو حفظ كنين.
محمد ابراهيم، [گوشت قيمه را] خيلي ريزش نكن مادر،
انوقت ميگن خورشتشون فقط لپه داره و پياز داغ.
محمد ابراهيم (محمدعلي كشاورز): لغز بخونن طعنه رو پهنه مي كنم مي كوبم تو ملاجشون. دكي اينو.
مادر: مي مونه يه حلوا،
هديه صاحبان عزا به اهل قبور. اين تنها شيريني ضيافت مرگ، عطر و طعمش دعاست.
روغن خوبم تو خونه داريم، زعفرونم هست، اما چربي و شيريني ملاك نيست،
اين حرمتيه كه زنده ها به مرده هاشون مي ذارن. اجرشم نزول صلوات و حمد و قل هوالله ست. فقط دلواپس آردم.
خاطر جمع نيستم. مي ترسم مونده باشه.
محمد ابراهيم: آرد هشتر خان مي خرم برات، فرد اعلا، حلوا مي پزم، تر حلوا.
