۱۷:۰۳ ۱۳۹۴/۱۱/۲۳
.png)
نكه توسط ضربان ساز مصنوعي كنترل نشود و حساسيت شديد به دارو نبايد مصرف شود
هشدارها:
1-آزمون عملكرد كبد و تيروئيد در درمان طولاني مدت ضروري است. آميودارون میتواند سبب بروز اختلال در عملكرد تيروئيد شود. بنابراين درطول مصرف آن، هرسه هورمون تیروکسین، تری یدوتیرونین و هورمون محرک تيروتروپين بايد اندازه گيري شوند.
2-درصورت بروز تنگي نفس يا پيشرفت آن وهمچنين بروز سرفه در بيماراني كه آميودارون مصرف میکنند، احتمال وجود پنوموني بايد در نظر گرفته شود.
3-درموارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود
نارسايي احتقاني قلب، عيب كار كليه، بيماران سالخورده، برادي كاردي شديد و اختلالات هدايتي قلب، (بويژه بامصرف مقادير زياد) و پورفيري.
4- به علت كندبودن شروع اثر دارو، مشكل بودن تنظيم مقدارمصرف و احتمال بروز عوارض جانبي شديد، درمان با اين دارو بايد در بيمارستان شروع شود و بيمار حداقل طي دوره مصرف مقدار حمله اي دارو در بيمارستان بستري باشد. مقدار مصرف دارو براي هر بيمار بايد جداگانه و براساس نيازهاي بيمار، پاسخ باليني، وجود يا شدت مسموميت ودر بعضي حالات براساس غلظت پلاسمايي آميودارون تنظيم شود.
5-درطول درمان با اين دارو، تعيين غلظت سرمي SGOT, SGPT، آلكالين فسفاتاز و ثبت نوار قلبی ضروري است.
عوارض جانبی: اختلال در بينايي، نوروپاتي و ميوپاتي محيطي،برادي كاردي و اختلالات هدايتي قلب، حساسيت به نور و به ندرت تغييرات رنگ پوست، كم كاري تيروئيد،پركاري تيروئيد، فيبروز آلوئوليت ريوي، هپاتيت، تهوع، استفراغ، احساس طعم فلزي در دهان، لرزش، كابوس، سرگيجه، سردرد، بي خوابي، افزايش فشار داخل جمجمه، التهاب اپي ديديم، بي نظمي حركات عضلاني، بثورات جلدي، التهاب عروق، كاهش پلاكت خون، افزايش زمان پروترومبين، آنافيلاكسي (باتزريق سريع)، اسپاسم برونش و آپنه از عوارض جانبي دارو هستند.
تداخل دارویی: مصرف همزمان آميودارون با ساير داروهاي ضدآريتمي ممكن است خطر بروز تاكي آريتمي را افزايش دهد. آميودارون غلظت پلاسمايي كينيدين، پروكائين آميد و فني توئين را افزايش ميدهد. ضعف عضله قلب با مصرف همزمان هر داروي ضدآريتمي با آميودارون مشاهده میشود. اثر انعقادي وارفارين درصورت مصرف همزمان با آميودارون افزايش مي يابد. خطر بروز آريتمي بطني درصورت مصرف همزمان داروهاي ضدافسردگي سه حلقهاي و فنوتيازين ها با آميودارون افزايش مي يابد. درصورت مصرف همزمان آميودارون با داروهاي مسدود كننده گيرنده بتا، ديلتيازم و وراپاميل، خطر بروز برادي كاردي، انسداد گره دهليزي بطني و ضعف عضله قلب افزايش مي يابد. غلظت پلاسمايي ديگوكسين درصورت مصرف همزمان با آميودارون افزايش مي يابد
نکات پرستاری:
1- دوره درمان بايد كامل شود. مصرف دارو حتي در صورت احساس بهبودي بايد طبق دستور پزشك ادامه يابد.
2-طي درمان با دارو و چند ماه پس از قطع مصرف آن، از تابش مستقيم خورشيد به پوست بايد جلوگيري شود.
3-درصورت بروز مسموميت عصبي، حساسيت به نور، تهوع، استفراغ و التهاب اپي ديديم، كاهش مقدارمصرف و در بعضي موارد، قطع مصرف دارو توصيه میشود.
4-درصورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، از مصرف آن خودداري نموده و درصورتي كه بيش از 2 يا 3 نوبت دارو مصرف نشود، حتماً بايد با پزشك مشورت گردد. از دوبرابر نمودن مقدار دارو بايد اجتناب نمود..
آتروپینATROPINE
اشکال دارویی: Tablet:0/5mg ML10/Mg10-ML8/0/mg2-ml2/Mg20-0/5Mg/ml:Injection
مکانیسم اثر: اين دارو اثر استيل کولين برگيرندههای موسکارينی را مهار میکند وبنابراين می تواند روی عضلات صاف،گيرندههای پس عقدهای ميوکارد، گرهسينوسی و دهليزی و دهليزی ـ بطنی، غددمترشحه برون ريز، حرکت دستگاهگوارش و تنوس ميزنای و مثانه تاثيربگذارد. با همين مکانيسم بهعنوان پادزهربهکار میرود. اثر ضدسرگيجه حقيقی وپارکينسون آن نيز بدليل همين اثر در مغزمی باشد. در مجموع، مقادير کم آتروپينموجب مهار ترشحات بزاق و برونش وتعريق می شود در حالی که تجمع داروموجب گشاد شدن مردمکها و افزايشسرعت ضربانات قلب میگردد.
فارماکوکنیتیک: آتروپين در کبد هيدروليزآنزيمی شده و در تمام بدن انتشار می يابد وبراحتی از سد خونی ـ مغزی عبور میکند.طول مدت اثر آن بسيار کوتاه است و 50درصد دارو از راه کليهها دفع میگردد.نيمه عمر حذف آتروپين از بدن 2/5 ساعتمی باشد اوج اثر دارو: عضلانی 30دقیقه- وریدی4-2 دقیقه- زیر جلدی2-1 ساعت- موضعی 4-3دقیقه می باشد.
موارد منع مصرف: این دارو در گلوکوم با زاویه بسته نباید مصرف شود.
هشدارها:
1- نوزادان و کودکان به عوارض سمی آتروپین حساستر هستند واکنش های پارادوکسال در این بیماران در مقادیر مصرف بالا ممکن است مشاهده شود.
2- به دلیل کاهش عرق دمای بدن افزایش می یابد
3- احتمال بروز هیجان و تحریک پذیری احتمال نارسایی حافظه ای در سالخوردگان با مقادیر درمانی وجود دارد.
4- این دارو د