پزشکی و سلامت

وبت بعدی فرا رسیده باشد در اینصورت از دو برابر کردن مقدار مصرف دارو باید خودداری گردد.
دکستروز DEXTROSE
اشکال دارویی : Injection solution:%5,%10,%20,%50,3/33inNacl 0/45%
موارد مصرف: محلول های 5و10 درصد دکستروز از طریق آنفوزیون وریدی محیطی برای تامین کالری در مواردی که درمان جانشینی مایع و کالری لازم است، مصرف می شوند. محلول های 20 درصد دکستروز در مواردی که تامین کالری کافی در حداقل حجم آب ضروری باشد. مصرف می شود محلول های 50 درصد دکستروز درمان کمی قند خون ناشی از مصرف مقدار زیاد انسولین مصرف می گردد.
مکانیسم اثر: محلول های تزریقی دکستروز بعنوان منبع کالری و مایعات مصرف می شوند ( هر گرم گلوکز مونوهیدرات 4/3 کالری انرژی آزاد می کند) دکستروز تزریقی ممکن است دیورز ایجاد کند این ماده براحتی متابولیزه می شود و ممکن است از دست رفتن پروتئین و نیتروژن را کاهش داده و تشکیل گلیکوژن را تسریع نماید.
فارماکوکنیتیک: گلوکز تزریقی براحتی متابولیزه می شود در اثر اکسیداسیون به آب و دی اکسیدکربن تبدیل می گردد.
هشدارها:
1- محلولهای دکستروز در صورت وجود دیابت بدون علائم بالینی یا آشکار یا عدم تحمل کربوهیدارتها و همچنین نوزادان مادران دیابتی باید با احتیاط مصرف شود.
2- محلولهای هیپرتونینک دکستروز ممکن است در صورت مصرف از راه وریدی محیطی ، موجب بروز ترومبوز شوند. بنابراین این محلولها باید از طریق کاتتر به آهستگی در وریدهای مرکزی تزریق شوند.
عوارض جانبی: واکنش های تب زا، عفونت در محل تزریق، نکروز بافتی، ترومبوز وریدی یا فلبیت اغتشاش شعور یا عدم هوشیاری و تحریک ورید با مصرف این دارو گزارش شده است.
نکات پرستاری:
1- وضعیت بیمار از نظر تعادل مایع و غلظت الکترولیت ها و تعادل اسید و باز باید پی گیری شود.
2- محلول دکستروز را باید طوری تزریق نمود که دارو به بافت های اطراف رگ نشت نکند.
3- محلول های غلیظ دکستروز را نباید بصورت عضلانی و یا زیر جلدی تزریق نمود
دیازپامDIAZEPAM:
اشکال دارویی : Tablet:2mg,5mg,10mg Injection:10mg/2ml Syrup:2mg/5ml
Enema:5mg-10mg Suppository:5mg-10mg
موارد مصرف : کوتاه مدت برای درمان اضطراب و بی خوابی و به عنوان داروی کمکی در درمان علائم حاد قطع مصرف داروها، حمله مداوم صرعی و تشنجات ناشی از تب و مسمومیت، گرفتگی عضلات اسکلتی و قبل از جراحی (به عنوان داروی پیش بیهوشی) به کار می رود.
مکانیسم اثر: با اثر برگیرنده اختصاصی در غشای سلولی عصبی اثر مهاری گاما آمینویوتیریک اسید را که در تمام نواحی CNS باعث مهار پیش سیناپسی و پس سیناپسی می گردد، تسهیل کرده یا افزایش می دهد.
فارماکوکنیتیک: از راه‌ خوراکی سریع‌ و به‌ خوبی جذب‌ می شود. جذب‌ آن‌ از راه ‌عضلانی به‌ محل‌ تزریق‌ بستگی دارد وممکن‌ است‌ آهسته‌ و نامنظم‌ صورت‌ گیرد .اگر به‌ عضله‌ دلتوئید تزریق‌ گردد جذب‌ آن‌معمولا سریع‌ و کامل‌ خواهد بود. اتصال‌آن‌ به‌ پروتئین‌های پلاسمایی تا ۹۹ درصد می باشد. در کبد متابولیزه‌ شده‌ و به ‌متابولیت‌ دزمتیل‌دیازپام‌ و اگزازپام‌ تبدیل‌ می شود.نیمه‌ عمر دیازپام‌ در پلاسما ۱-۲ روز است‌ در حالی که‌ نیمه‌عمر دزمتیل‌دیازپام‌ حدود ۶۰ ساعت‌است‌. متابولیت‌ دارو از طریق‌ کلیه‌ دفع‌می شود.
موارد منع مصرف: در ضعف‌ تنفسی،نارسایی حاد ریوی، حالات‌ فوبیک‌،نارسایی کبدی، سایکوز مزمن‌، دپرسیون‌و اضطراب‌ همراه‌ آن‌ نباید مصرف‌ شود
هشدارها:
1 - در بیماری تنفسی، ضعف‌عضلانی، بیماران‌ با سابقه‌ مصرف‌ نابجای دارو یا افراد با اختلال‌ شخصیتی با احتیاط مصرف‌ شود.
۲ ـ در افراد مسن‌، نارسائی کبدی و کلیوی مقدار مصرف‌ دارو باید کاهش‌ داده‌ شود.
۳ ـ از مصرف‌ طولانی مدت‌ خودداری گردد.
۴ ـ در صورت‌ مصرف‌ طولانی مدت‌ برای جلوگیری از بروز عوارض‌ قطع‌ مصرف‌،دارو را باید به‌تدریج‌ قطع‌ کرد.
۵ ـ در موقع‌ تزریق‌ وریدی، وسایل‌ لازم‌برای برگرداندن‌ ضعف‌ تنفسی و تهویه‌مکانیکی، باید در دسترس‌ باشد.
۶ ـ در موقع‌ انفوزیون‌ وریدی این‌ دارو بایدکاملا احتیاط نمود چون‌ کاملا خطرناک‌است‌، باید انفوزیون‌ وریدی دیازپام‌ دربخش‌ مراقبت‌های ویژه‌ انجام‌ شود.
۷ ـ تزریق‌ سریع‌ وریدی آن‌ ممکن‌ است‌منجر به‌ بروز آپنه‌، کاهش‌ فشار خون‌،برادی کاردی یا ایست‌ قلبی شود. (تزریق‌هر پنج‌ میلیگرم‌ دارو حداقل‌ باید یک‌ دقیقه‌طول‌ بکشد).
۸ ـ تزریق‌ وریدی دیازپام‌ نباید دروریدهای کوچک‌ (مانند مچ‌ دست‌ و پا)انجام‌ شود و باید دقت‌ نمود که‌ داخل‌شریان‌ تزریق‌ نشده‌ و سوزن‌ تزریق‌ نیز ازرگ‌ خارج‌ نشود تا از بروز ترومبوز وریدی، فلبیت‌، تحریک‌ موضعی، ورم‌ وبندرت‌ صدمه‌ عروقی جلوگیری شود.
۹ ـ از تزریق‌ عضلانی، زمانی استفاده‌ می شود که‌ مصرف‌ خوراکی و وریدی ممکن‌ نیست‌.
۱۰ ـ در افراد کهنسال‌ با احتیاط مصرف ‌شود و مقادیر مصرف‌ دارو با ت