پزشکی و سلامت

زه کردن بیمار یا در درمان نگهدارنده با قرص های دیگوکسین مد نظر قرار گیرد.
5- هر50 میکروگرم از دیگوکسین تزریقی، از نظر مقدار مصرف معادل با 5/62 میکروگرم قرص یا الگریز می باشد.
عوارض جانبی: بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ ، درد شکم‌ اغلب‌ با مصرف‌ مقادیرزیاد دارو مشاهده‌ شده است‌. اختلالات‌ بینایی‌، سردرد ، کسالت‌، خواب‌ آلودگی‌، اغتشاش‌فکر، توهم‌، هذیان‌، آریتمی‌ و بلوک‌ قلبی‌ بامصرف‌ این‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.
تداخل های دارویی: مصرف همزمان کینیدین وآمیودارون با دیگوکسین ممکن است. موجب افزایش قابل توجه غلظت سرمی دیگوکسین شود مصرف آمفوتریسین B با دیگوکسین ممکن است احتمال بروز مسمومیت با گلیکوزیدهای قلبی ناشی از کاهش پتاسیم خون را افزایش دهد. کینین، کلروکین و هیدروکسی کلروکین در صورت مصرف همزمان با دیگوکسین ممکن است غلظت پلاسمایی دیگوکسین را افزایش دهد. دیلتیازم، وراپامیل و احتمالاً نیفیدیپین در صورت مصرف همزمان با دیگوکسین ممکن است غلظت پلاسمایی دیگوکسین را افزایش دهند. خطر بروز بلوک دهلیزی – بطنی و برادی کاردی با مصرف همزمان با وراپامیل افزایش می یابد. در صورت مصرف همزمان استازولامید، مدرهای لوپ و تیازیدی با دیگوکسین خطر بروز مسمومیت با دیگوکسین ناشی از کاهش پتاسیم خون افزایش می یابد. اثر دیگوکسین در صورت مصرف همزمان با اسپیرونولاکتون افزایش می یابد مصرف همزمان داروهای مسدود کننده گیرنده بتا- آدرنرژیک همراه با دیگوکسین ممکن است سبب تشدید اثر آهسته کننده هدایت گره هدایت دهلیزی- بطنی شود. خطر بروز آریتمی با مصرف همزمان داروهای مقلد سمپاتیک افزایش می یابد.
نکات پرستاری:
1- دوره‌ درمان‌ بایدکامل‌ شود و دارو هر روز در وقت‌ معین‌مصرف‌ شود.
2- اگر یک‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو فراموش‌شود، چنانچه‌ پس‌ از 12 ساعت‌ بیاد آورده‌شود، بهیچ‌ وجه‌ آن‌ نوبت‌ نباید مصرف‌شود و مقادیر مصرف‌ بعدی‌ نیز دو برابرنگردد. اگر به‌ مدت‌ دو روز یا بیشترمصرف‌ دارو فراموش‌ شود، باید به‌ پزشک‌ مراجعه‌ شود.
3- در صورت‌ بروز هر گونه‌ نشانه‌مسمومیت‌ از جمله‌ تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌،کاهش‌ اشتها یا آهسته‌ شدن‌ شدید نبض‌ ، باید به‌ پزشک‌ مراجعه‌ شود.
4- از مصرف‌ سایر داروها بدون‌ دستورپزشک‌ باید خودداری‌ شود.
5- مقدار مصرف‌ دیگوکسین‌ باید براساس‌ نیاز هر بیمار تعیین‌ گردد. این‌ مقدارباید بر اساس‌ وزن‌ بدن‌ بدون‌ چربی‌محاسبه‌ شود، زیرا این‌ دارو در بافت‌چربی‌ وارد نمی‌شود.
6- تزریق‌ وریدی‌ دارو بر تزریق‌ عضلانی‌آن‌ ارجحیت‌ دارد. تزریق‌ وریدی‌ باید طی‌حداقل‌ 5 دقیقه‌ صورت‌ گیرد. تزریق‌عضلانی‌ تنها در صورتی‌ که‌ امکان‌ مصرف‌دارو از راه‌ خوراکی‌ یا وریدی‌ وجود نداشته‌ باشد، انجام‌ می‌شود.
7- در صورت‌ تغییر شکل‌ تزریقی‌ به‌ شکل‌خوراکی‌ دارو، تنظیم‌ مقدار مصرف‌ ممکن‌است‌ ضروری‌ باشد.
دوبوتامین DOBUTAMINE
اشکال دارویی: 250 mg/20ml Injection:
موارد مصرف: دوبوتامین به صورت تزریقی به عنوان یک داروی اينوتروپيك و برای کنترل برادی کاردی در سکته قلبی- جراحی قلب- آسیب های عضله قلب- شوک سپتیک و کاردیوژنیک و همچنین پیشگیری و درمان کاهش حاد فشار خون مصرف شود.
مکانیسم اثر: دوبوتامين داراي اثر اينوتروپيك مستقيم است و با تحريك مستقيم گيرنده هاي بتا ـ يك قلب ، قدرت انقباضي عضله قلب و حجم ضربه اي آن را افزايش مي دهد و در نتيجه باعث افزايش برون ده قلب مي شود. دوبوتامين فشارزياد ناشي از پرشدن بطن را كاهش مي دهد(كاهش پيش بار) و هدايت گره دهليزي بطني را تسهيل مي نمايد. افزايش برون ده قلب ناشي از اين دارو، بيش از اثرات دوپامينرژيك آن سبب بهبود جريان خون كليوي و ميزان دفع ادرار مي شود.
فارماکوکنیتیک: متابوليسم اين دارو كبدي است و به تركيبات غيرفعال تبديل مي شود.نيمه عمر دارو تقريباٌ 2 دقيقه است . اثردارو پس از 2ـ1 دقيقه شروع مي شود. اگرسرعت انفوزيون آهسته باشد، زمان شروع اثرممكن است تا 10 دقيقه افزايش يابد. طول اثر دارو چند دقيقه و دفع آن عمدتاٌ از طريق كليه و به صورت متابوليت است .
موارد منع مصرف : اين دارو در بيماران مبتلا به تنگي ايديوپاتيك هيپرتروفيك زيرآئورتي نبايد مصرف شود.
هشدارها:
1- اين دارو در صورت وجودكمي حجم خون يا سكته قلبي بايد با احتياط مصرف شود.
2- سرعت انفوزيون و طول درمان به پاسخ بيمار بستگي دارد. اين پاسخ باسرعت ضربان قلب ، وجود فعاليت نابجاي قلبي ، فشارخون ، جريان ادرار و درصورت امكان ، اندازه گيري فشار وريدي مركزي يا فشار گوه اي و برون ده قلب تعيين مي شود
3- کاهش شدید فشار خون باعث پیچیده شدن شوک کاردیوژنیک می شود.
عوارض جانبی: تاكي كاردي و افزايش قابل ملاحظه